Home

Advertisement

Customize

Previous 20

Nov. 28th, 2009

MAGUINDANAO MASSACRE, KINONDENA NG MGA MAMAMAHAYAG!




Narito ang mga pahayag ng ilan sa mga press groups hinggil sa karumal-dumal na pagpatay na naganap sa Maguindanao na kumitil sa buhay ng mahigit 50 katao kabilang na ang mahigit tatlumpung kapatid namin sa hanap-buhay. – Pinoy Reporter

National Union of Journalists of the Philippines (NUJP)


Maguindanao carnage strikes at the very foundations of democracy

The National Union of Journalists of the Philippines (NUJP) demands justice for our colleagues and all the other victims of the November 23 carnage in Maguindanao province.

The Ampatuan massacre, which the military has confirmed was perpetrated by Shariff Aguak Mayor Andal Ampatuan Jr. and police Sr. Inspector Dicay, goes beyond the issue of freedom of the press and of expression and strikes at the very foundations of democracy.

Aside from the wife, relatives and supporters of Ismail Mangudadatu, who were on their way to file his certificate of candidacy to run as governor of Maguindanao, the slaughter also claimed the lives of at least 12 colleagues, according to reports from our chapters in
Mindanao.

This incident not only erases all doubts about the Philippines being the most dangerous country for journalists in the world, outside of Iraq, it could very well place the country on the map as a candidate for a failed democracy.

Running for office and voting are as much exercises of free will and expression as covering and reporting the news.

We expect nothing less from this government than the swift apprehension and punishment of everyone involved in this gruesome assault on the national body politic, including the masterminds, regardless of who they might be.

Anything less would mean that the impunity that has emboldened those who would silence the press, staining this administration with the worst record of murdered journalists, has spread to embolden those who would subvert our democracy for their own selfish interests.


- NUJP members



National Press Club (NPC)


The National Press Club of the Philippines (NPC) and Alyansa ng Filipinong Mamamahayag (Afima) strongly denounce the abduction and subsequent killing of several individuals, including members of the media, in what appears to be another case of politics-related violence in Maguindanao.

The incident came as a humiliating slap on the face of efforts to put an end to the culture of impunity that has caused the deaths of scores of journalists.

While we mourn and sympathize with the families of all victims of this dastardly act, we give special concern to members of the press who were killed.

There is no word strong enough to describe this barbarism. The perpetrators will not heed to reason, so we call on the government to leave no stone unturned in delivering justice to their victims.

The harshest of punishment should be leveled against the suspects, regardless of their political and personal standing.

The NPC will extend assistance to the bereaved family of the media victims.

Please join us in our indignation rally tomorrow (24 November 2009). Assemble by 5:30 PM at Quezon City Police Department (QCPD) Press Office along Edsa near Kamuning and walk to
CampCrame and CampAguinaldo at 6:00 PM.


Please wear black.



- NPC members



Manila Overseas Press Club (MOPC)


“The 2010 elections is futile when people are viciously murdered for the sake of political expediency.

“We strongly urge authorities to bring the full force of the law in hunting down those responsible for these gruesome murders. Government must leave no stone unturned in efforts to bring these perpetrators – regardless of who they are – to justice, and make them accountable for this deplorable crime they have committed. Justice must be served,”

- MOPC members (excerpt)


Reporters without Borders


At least 12 journalists were killed today in Maguindanao province (on the southern
island of Mindanao) by armed men, including two policemen, linked to the province’s governor, a supporter of President Gloria Arroyo. More than 30 other people were murdered. Some of the victims were beheaded.

“Never in the history of journalism have the news media suffered such a heavy loss of life in one day,” Reporters Without Borders said. “We convey our condolences and sympathy to all journalists in the Philippines, who are in state of shock after this appalling massacre.”

The press freedom organisation added: “We have often condemned the culture of impunity and violence in the Philippines, especially Mindanao. This time, the frenzied violence of thugs working for corrupt politicians has resulted in an incomprehensible bloodbath. We call for a strong reaction from the local and national authorities.”

The massacre took place a few hours after around 50 gunmen led by Andal Ampatuan Jr., the mayor of Shariff Aguak (a municipality in Maguindanao province), and a police inspector identified solely by the name of Dicay kidnapped members of a large convoy of supporters of Esmael Mangudadatu, an Ampatuan clan opponent who wants to run for governor.

The convoy of Mangudadatu supporters, accompanied by journalists, had been on its way to an electoral bureau to file documents related to his candidacy, which the gunmen wanted to prevent. The fatalities included Mangudadatu’s wife, sister and other relatives. The governor’s son is also alleged to have been involved in the massacre.

Nonoy Espina, the vice-president of the National Union of Journalists of the Philippines (NUJP). Told Reporters Without Borders: “The government must without question bring those responsible for this massacre to justice, not just the killers but also the masterminds, whoever they are.”


- Reporters without Borders



Southeast Asian Press
Alliance (SEAPA)


The Southeast Asian Press Alliance condemns in the strongest possible terms the abduction and massacre of at least 36 Filipinos in the southern Philippine
province of Maguindanao. Reports coming out of the Philippines say at least 12 journalists were among the abductees possibly slayed.

It is widely believed that the horrific episode was brought about by a bitter feud among entrenched political clans in Maguindanao. Media and authorities have been quick to tag the massacre as election-related, certainly among the worst that has been seen in the
Philippines in decades.

SEAPA calls on the Philippine government to do all that it must to halt the violence and bring the murderers to justice. As swiftly as they must act, however, the Philippine leaders must also, once and for all, demonstrate its accountability for the larger toxic climate that suffocates Filipinos and Philippine democracy.

The government must own up to what it has allowed to fester: an environment of impunity that had already taken hundreds of lives, including that of hundreds of journalists, long before the recent Maguindanao tragedy took place.


Even the warlordism that must be fought and condemned in Maguindanao is but a symptom of what truly has Filipinos and their democracy beleaguered.

The perpetrators behind the most heinous acts in Maguindanao must be brought to justice. Immediately. Failure to act, we are afraid, would not only be an indictment of Philippine leadership. It will be nothing new.


“The
Philippines had one of the highest rates of journalist killings in the world even prior to this heinous episode of barbarism,” SEAPA Executive Director Roby Alampay said. “Even the scale of one day’s carnage cannot mask the years of government inaction, denial, and ineptitude that have allowed violence to go unpunished. That climate of impunity that has been allowed to fester is what has made all Filipinos — not just activists, politicians, or mediamen — vulnerable to powers and interests intolerant of dissent or even just independent voices.”

The clear role that warlordism plays in this, one of the bloodiest episodes in recent Philippine history, should not absolve the government of its accountability for the larger environment it has tolerated, patronized and therefore nurtured.

- Roby Alampay, SEAPA Executive Director


Philippine Press Institute (PPI)

"The perpetrators should be arrested, prosecuted, and, after trial, punished. We must put a stop to the culture of impunity in the killing of journalists and make the country safe again for media people,"


- Isagani Yambot, PPI chairman (excerpt)


Samahang Plaridel


“No less than a swift and decisive action from Malacañang can prevent further escalation of violence that already snuffed the lives of local mediamen who were simply doing their jobs when caught in the crossfire,” the group said.


“Such politically-motivated heinous crimes demand a critical response not just to serve justice to the victims' families but more importantly, to put a stop to the culture of violence in
Mindanao during election season”.

- Samahang Plaridel members (excerpt)


Malacanang Press Corps (MPC)


We, officers and members of the Malacañang Press Corps seek justice for our colleagues, who were massacred in the line of duty in Maguindanao. The incident is terrible and sickening,”


- MPC members (excerpt)


Center for Media Freedom and Responsibility (CMFR)


With strong indications that it is politically motivated, the November 23 abduction and killing of over 40 people, at least 12 of them journalists, in Maguindanao is a new low even for the
Philippines. Not only its brutality, but the sheer senselessness of it as well qualify it for collective outrage and condemnation and the strongest call for the immediate apprehension, trial and punishment of those responsible.

That at least 12 of the over 40 people killed, several of whom were beheaded, and the women among them raped, were journalists is bad enough.


The November 23 killings have increased the number of journalists killed in the line of duty this year from 3 to 15 and added so many more to the 81 already killed in the
Philippines since 1986. But what is worse is that whoever is responsible killed them and the wife, sisters, and followers of a local politician in furtherance of the inconsequential purpose of preventing that politician from filing his certificate of candidacy and contesting a small town election that can't possibly have any impact beyond its narrow borders. "Politically motivated" in fact confers on this act of barbaric madness a substance it doesn't deserve.

But as mean, as idiotic and as petty as the aim was, the killings are likely to trigger a cycle of reprisals and counter-reprisals that will raise even higher the levels of violence in Maguindanao, quite possibly in the rest of Mindanao, and even the entire Philippines itself. Violence has a way of begetting further violence, as Philippine experience demonstrates.


Indeed, the Maguindanao attack was not only an attack on a local politician, on his supporters, and on journalists. It was also an attack on what's left of Philippine democracy, in which free and peaceful elections have never been as urgent an imperative as today. Only the quickest and most decisive response in terms of arresting and bringing the perpetrators to court can prevent the November 23 killings from turning into one more incident to inspire the killers--of journalists, political activists, local officials, priests, lawyers and judges--who roam this country with impunity to keep on killing.


But Peace Adviser Jesus Dureza has recommended instead the declaration of a state of emergency in Maguindanao, in tacit admission that neither the military nor the Philippine National Police can cope with the situation without being armed with special powers.


We reject that supposed solution as an invitation to further violence as well as to the further abuse of the citizenry. The local military and police are widely known to be partial to certain groups, and are likely to harden that partisanship as election day approaches. Indeed, policemen are said to have been part of the group of 100 that waylaid the convoy the slain journalists were accompanying.

A state of emergency will provide a convenient cover for military and police partisanship, among other reasons because it will provide them a legal basis for preventing the media from covering the impact on the citizenry of the political rivalries, based on clan disputes, that haunt Maguindanao and other areas of Mindanao as well as the overall conduct of the elections there.


We affirm that it is the media's crucial task to provide the citizenry the information it needs so it can make such decisions as to who to vote for as well as others related to its well-being and safety. We reiterate, however, that no story is worth the life of a single journalist. Journalists must take the greatest care to assure their own safety, and to evaluate the risks involved before covering any event of public relevance anywhere.


Elections are especially perilous for journalists. Election times awaken the most brutal instincts. They feed the bloodlusts of warring clans in what's essentially a feudal society still, and stoke the fires of elite contention for power and the opportunities for graft it provides.

Journalists must thus take care to steer clear of partisanships likely to transform them into casualties of the clash between political parties and feuding clans, and to affirm through their work and actions their sole loyalty to the professional and ethical imperatives of fairness and truth telling.


We mourn the death of our countrymen and colleagues in the hands of the barbaric horde that's likely to be under the pay of the local politician's rivals. But we must also remind the living never to underestimate the reality of the threats to their lives and well-being that have become common place in a country ruled by a regime unable to discharge, for both journalists and ordinary citizens, that most basic of State responsibilities, protecting every man, woman and child's right to life and to a life without fear.


- CMFR


Amen sa lahat ng mga pahayag na ito!


- Pinoy Reporter


P.S. Kinondena din ng mga sumusunod na media organizations ang insidente: Freedom Fund for Filipino Journalists (FFFJ), Economic Journalists Association of the Philippines (EJAP), at Philippine Center for Photo Journalism.

Nov. 26th, 2009

“ANG LADLAD,” DAPAT LANG IBASURA NG COMELEC!




Noong Nobyembre 11, binasura ng Commission on Elections (Comelec) ang kahilingan ng “Ang Ladlad” na kilalanin ito bilang party list. Ang nasabing grupo ay binubuo ng mga bading, lesbyana, bisexual at transsexual.


Sa isang resolusyon, sinabi ng Comelec na ang nasabing grupo ay sumusuporta sa “sexual immorality” at “immoral doctrines.”


"Should this Commission grant the petition, we will be exposing our youth to an environment that does not conform to the teachings of our faith," sabi ng Comelec.


Hindi rin daw maituturing na “disadvantaged” o naaapi ang mga bading at lesbyana kaya hindi sila nararapat isali sa mga pagpipiliang party-list sa darating na halalan.


Subalit hindi pa rin sumusuko ang pangkat. Ayon sa pinuno nitong si Danton Remoto, hindi sila mangingiming dalhin sa Korte Suprema ang isyung ito. Dagdag pa ni Remoto, isang dating propesor ng Ateneo, hindi matatawag na imoral ang isang tao dahil sa kanyang oryentasyong sekswal. Dagdag pa ng ilang taga-suporta ng “Ang Ladlad,” nilabag ng Comelec ang “equal protection of the law” clause ng saligang batas nang ipagkait nito sa grupo ang pagkakataong tumakbo sa Kongreso.


Teka muna…


Sa totoo lang, maraming desisyon na ang Comelec ang kaduda-duda. Huwag na nating isama rito ang ilang malalaking isyu
gaya ng pagpili sa Mega Pacific bilang winning bidder para sa counting machines. Huwag na rin nating isama ang pagtanggap nito sa ilang mga di kanais-nais na karakter tulad nina Garci at Bedol. Pagtuonan natin ng pansin ang ilang party lists na nakakuha ng accreditation.


Ano nga ba ang party list? Ayon sa Party List System Act o Republic Act 7941:


“[M]arginalized and under-represented sectors, organizations and parties, and who lack well-defined political constituencies but who could contribute to the formulation and enactment of appropriate legislation that will benefit the nation as a whole.”


Pero tingnan natin ang ilang partidong nakalusot. Nariyan ang Bantay party list na pinamumunuan ng umano’y berdugong si Jovito Palparan. Ang nasabing partido ay binubuo raw ng mga taong nais protektahan ang mga sarili laban sa mga rebeldeng makakaliwa.


Kailan pa naging “marginalized group” ang ganitong uri ng mga tao? Di ba gawaing gobyerno naman ang labanan ang mga rebelde? At pinamumunuan pa ng kaalyado ng administrasyon na hinihinalang sangkot sa extrajudicial killings?


Isa pang pangkat na kaduda-duda ay ang “Ang Kasangga,” na umano’y pangkat ng mga maliliit na negosyante. Ang kinatawan nito ay si Ma. Lourdes Arroyo, kapatid ni Unang Ginoo Jose Miguel “Mike” Arroyo. Minsan iisipin mo, nagagamit ba ang party list upang makaipon ng mga pork barrel ang mga Arroyo? At dapat lang na sagutin ng Comelec ang mga tanong na ito.


Subalit…


Sa kabila ng ilang kaduda-dudang desisyon ng Comelec, masasabi kong TAMA LANG na ipagkait sa “Ang Ladlad” ang pagkakataong maging party-list. Oo nga, nararapat lang na igalang at mahalin ang ating mga kapatid na kakaiba ang sekswal na oryentasyon. Mga anak din naman sila ng Diyos. Pero hindi na ito dapat umabot pa sa pagbibigay sa kanila ng pormal na representasyon sa Kongreso. Narito ang aking mga dahilan:


1.
Malabo ang pinaglalaban nila


Anong karapatan ba ang nais makamtan ng “Ang Ladlad?” Hindi ko pa rin maunawaan kung ano ang diskriminasyon na tinutukoy ng grupo ni Remoto. Dahil ba hindi pinahihintulutan ang same sex marriage sa bansa? Pero labag yun sa ating batas dahil ang kasal ay dapat sa pagitan ng isang lalaki at isang babae. Dahil ba hindi sila pinapapasok sa ilang bar dahil sa cross dressing? Pero karapatan ng bawat institusyon ang maglatag ng mga patakaran at paalisin ang sinumang lumabag dito. Puro “human rights” ang dinadaldal nina Remoto. Bakit di niyo ito linawin?


2. Hindi malinaw kung sino ang dapat gawaran ng gay rights


Kapag ba nahimasmasan ang isang bading at mapagtantong isa nga siyang lalaki, kwalipikado pa ba siya bilang kasapi ng “Ang Ladlad?” Paano natin malalaman na ang isang tao ay di nagpapanggap na bading o umaarte lang? Sakaling makabuo ang Kongreso ng isang “Gay bill of rights,” paano natin mamomonitor ang sexual preference? Ang sexual activity? Mahalaga ito para malaman kung sino ang dapat pagkalooban ng mga nasabing karapatan. Paano yung mga kloseta, pwede ba nila itakwil yung mga karapatang pambading?


3. Masamang simulain


Kung isasama ang “Ang Ladlad” sa party list system sa kabila ng pagiging
malabo ng kanilang mga pinaglalaban at hindi pulidong membership qualifications, ano ang pipigil sa ibang katulad na sektor na maghangad ng accreditation? Hindi ito magandang precedent. (Subalit gaya nga ng sinabi ko, may ilang kwestyonableng party-list na nabasbasan. Pero hiwalay na isyu ito na dapat tugunan. Siguro kailangan maging “consistent” ang Comelec sa aspetong ito).


Isama na rin kaya natin ang mga nerds, mga binasted, mga binubugbog ng dyowa at mga hao shao. Pwede nilang sabihing inaapi sila subalit mahirap naman patunayan kung sino ang karapat-dapat mapabilang sa nasabing sektor (pero pwede magkunwari yung mga nais matamasa ang mga karapatang ipagkakaloob sa mga nasabing pangkat).


Maunawaan nawa nila...


Kung inuunawa ( “tinotolerate” kung tatanungin mo si Inquirer columnist Ramon Tulfo) ng ilang tao ang pamumuhay ng mga bading, lesbyana at transsexual,
sana maintindihan din ng mga nasa “third sex” (pasensya na sa politically incorrect term, wala na akong maisip na ibang termino) ang pananaw ng mga kritiko nila. Huwag nila itong bansagang "obsolete" o makaluma sapagkat may ilang mga pananaw o opinyon na walang pinipiling panahon. Bukod pa riyan, ang bago ay hindi kasingkahulugan ng tama at hindi lahat ng luma ay mali.

Nagsisimula ang paggalang sa ating mga sarili. Kung hindi papayag ang mga bading at lesbyana na bastusin sila ng mga taong nasa paligid nila, mapananatili nilang buo ang kanilang dignidad. Maraming bading at tibo ang matagumpay sa kanilang larangan at taas-noo ang marami sa kanilang kakayahan. Subalit kung gagawa sila ng mga bagay na magpapababa sa kanilang sarili, diyan papasok yung diskriminasyon na idinadalit-dalit ng “Ang Ladlad.”

Hindi na natin kailangan ng Homosexual Bill of Rights o kaya Congressman Zsazsa Zaturnah. Respeto lang ang susi sa isyung ito.


- Pinoy Reporter

Nov. 24th, 2009

FISCAL DEFICIT, LAGPAS NA SA 2009 TARGET!



Naganap na ang kinatatakutan ng Finance department – lumagpas na sa target noong Oktubre ang fiscal deficit o kakulangan ng budget. Umabot ang budget shortfall sa P266.1 bilyon, lagpas P16 bilyon kumpara sa P250 bilyong ceiling para sa taong ito. Inamin ng pamahalaan na bigo itong makakolekta ng sapat na buwis kaya lumobo nang husto ang deficit.


Sinisi ni Finance Sec. Margarito B. Teves ang pagbagal ng ekonomiya pati na rin ang ilang mga batas na nagkakaloob ng tax cuts.


“The deficit was due largely to weak revenue collection which was adversely affected by the economic slowdown,” ani Teves sa isang press conference noong nakaraang linggo.

“There are things that contributed to the reduction of revenues like the revenue-eroding measures passed by Congress.”


Umabot lamang sa P925.4 bilyon ang kita ng pamahalaan mula Enero hanggang Oktubre samantalang lumagpas naman sa P1.19 trilyon ang pinagkagastusan nito.


Ayon kay Finance Undersecretary Gil S. Beltran maaaring umabot sa P280 bilyon ang deficit kung bigo ang pamahalaan na maibenta ang ilang ari-arian nito gaya ng Food Terminal Inc. at ilang shares sa Philippine National Oil Co. – Exploration Corp. Posible rin daw lumagpas sa P300 bilyon ang kakulangan sa budget kung wala na ngang naibentang state properties, lalo pang lumaki ang shortfall ng collection agencies.


Aminado si Teves na ang pagbenta ng San Miguel Corp. shares na lang ang pag-asa ng pamahalaan para malimita ang deficit sa P250 bilyon. Subalit wala namang magagawa ang gobyerno habang hindi ito pinahihintulutan ng Korte Suprema. Tinatayang aabot sa P50 bilyon ang kikitain ng pamahalaan kapag nabenta na ang mga San Miguel shares.


Mga salarin: Kongreso at kapalpakan ng mga kolektor


Tunay ngang dapat sisihin ang Kongreso dahil sa kabila ng lumolobong shortfall, patuloy pa rin itong nagpapasa ng mga panukalang batas na nagbibigay ng mga tax exemption sa ilang mga sektor. Pinakahuli na dito ang Bataan
freeport bill na nagbibigay ng tax exemption sa mga investor na mamumuhunan sa Mariveles. Bagama’t maganda sa unang tingin, ang nasabing tax incentive ay magkakait sa gobyerno ng perang maaari sana nitong gamitin sa mga mahalagang programa gaya ng edukasyon, mga imprastraktura, at ilan pang serbisyong pangmahirap.

Sa halip, ang mga perang iyon ay mistulang pinagkaloob sa mga mayayamang kumpanya na malamang hindi naman itotodo ang pamumuhunan dahil sa takot sa global crisis. Mukhang mas pinahalagahan pa ng mga mambabatas ang ilang papogi at popular na mga polisiya kaysa ang pangmatagalang mga implikasyon ng kanilang mga desisyon.

Sa kabilang banda, kailangan ding itulak ng Finance department ang Bureau of Internal Revenue at Customs para pagbutihin ang kanilang pangongolekta. Dapat ding pag-ibayuhin ang magsagupa sa katiwalian upang masigurong ang buwis na ating binabayad ay hindi napupunta sa bulsa ng iilan.


- Pinoy Reporter


Nov. 18th, 2009

“CARROT TANDEM” NINA VILLAR AT LEGARDA, MARRIAGE OF CONVENIENCE LAMANG!




Gaya ng inaasahan, sumanib na si Sen. Loren Legarda ng Nationalist People’s Coalition (NPC) kay Sen. Manuel Villar ng Partido Nacionalista upang magsilbing vice presidential candidate ng huli.



Tulad ng ibang politiko, sinabi ni Legarda na ang kanilang tambalan ni Villar ay “makatao” at makatutulong para umunlad ang Pilpinas.



Pero marami ang tumaas ang kilay sa pagsasamang ito. Alam naman ng lahat na isa si Legarda sa nagpatalsik kay Villar bilang Senate President noong 2008. Ang dating ABS-CBN broadcaster din ang isa sa mga nagdiin sa dating Las Pinas Congressman noong kasagsagan ng C-5 “double insertion” issue. Sa mga panahong iyon, hindi pa nilalaglag ni Legarda ang planong pagtakbo bilang pangulo sa 2010.


Bagama’t sabi ni Legarda na ang kanyang mga banat kay Villar ay bahagi ng kanyang trabaho bilang senador, mahirap pa ring paniwalaan ang pambobolang ito. Dahil wala naman siyang pagpipilian matapos iwanan ng presidentiable na si Sen. Francis Escudero ang NPC.


May Mar Roxas na si Noynoy Aquino; may Jojo Binay na si Erap Estrada. Mawawalan naman siya ng kredibilidad kung makikitambal siya kay Gibo Teodoro, ang manok ng Arroyo administration. Hindi naman niya nanaising makitambal sa mga mababa ang popularidad gaya ni Jesus is Lord Movement leader Eddie Villanueva at dating Public Works Sec. Hermogenes Ebdane. Kaya wala nang ibang pagpipilian kundi si Villar. Sikat na, may pag-asa pang manalo (at may P1 bilyon pang campaign fund ayon sa ilang tsismoso).


Ang Villar – Legarda partnership ay “marriage of convenience lamang. Nagsama sila HINDI DAHIL NALIWANAGAN NA SILA HINGGIL SA KAHALAGAHAN NG PAGKAKAISA kundi KAILANGAN NILANG GAWIN ITO PARA SA KANILANG AMBISYONG POLITIKAL. Matapos ang halalan, duda akong mananatili ang samahang ito. Para silang Russia at Amerika, nagkaisa lamang para labanan ang Axis of Powers noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig pero nag-away muli matapos noon dahil sa pagkakaiba nila ng ideolohiya.


Pinapakita rin ng tambalang ito kung gaano karupok o kafluid ang ating party system (meron nga ba?) sa bansa. Napakadaling bumalimbing. Napakadaling lumipat. Lahat para magwagi sa pwestong napakababa naman ng sahod! (Gusto daw nilang maglingkod sa bayan, kayo naman!)


Tingin ko wala nang ibang pahayag na mas makapaglalarawan ng “carrot tandem” (kahel o orange kasi ang kulay ni Villar, luntian o berde naman kay Legarda) kundi ang script na ito ni ABS-CBN reporter Lynda Jumilla: “Ito ay patunay na sa politika, walang permanenteng kaibigan o kaaway, permanenteng interes lang.”

- Pinoy Reporter

Nov. 15th, 2009

TEODORO-MANZANO TANDEM, PUPULUTIN SA KANGKUNGAN




Inihayag ng administration party Lakas-Kampi Christian Muslim Democrats (Lakas-CMD) noong Biyernes na ang aktor at dating Optical Media Board Chairman na si Edu Manzano ang kandidato nito bilang Bise-Presidente. Makakatambal ni Manzano si dating Defense Sec. Gilbert Teodoro na siyang presidential candidate na ineendorso ng Malacanang.


Matagumpay na artista si Edu, na nakilala bilang host ng mga palabas gaya ng "Pilipinas Game K N B?", "The Weakest Link," "1 VS. 100," at "Umagang Kay Ganda." Marami na rin itong nakuhang mga parangal bilang aktor. Pero sigurado akong hindi magiging kabilang ang May 2010 elections sa kanyang mga tropeo. Bakit? Ang sinumang sumapi sa mga kaalyado ng Palasyo ay siguradong pupulutin sa kangkungan. Basang-basa na kasi ang papel ni Mrs. Arroyo sa mga mamamayan!


Desperado na talaga ang administrasyong Arroyo kaya kumuha sila ng sikat na ipapares kay Teodoro, na bagama't malinis naman ang record, ay walang dating sa mga masa. At gaya ng alam nating lahat, ang pagkatalo ng administrasyon sa eleksyon ay ang paglakas ng mga pwersang nais papanagutin si Pangulong Arroyo sa kanyang mga kasalanan.


Kaya sorry Doods, mukhang mali ka ng partidong pinanigan. Mas nakatutuwa ka na lang sanang panooring sumasayaw sa "Pilipinas Game K N B" kaysa makita kang sumasayaw kasama ang mga trapong pinagnanakawan ang kaban ng bayan.




- Pinoy Reporter

ESQUIVIAS, NAGBITIW NA SA BIR!




Tuluyan na ngang nagbitiw si Sixto S. Esquivias IV bilang Commissioner ng Bureau of Internal Revenue (BIR). Mukhang matinding pagsubok ang pinagdaanan ng mama bilang pinuno ng ahensyang kumokolekta ng higit 75% ng buwis sa Pilipinas. Kinumpirma ito sa akin mismo ni Finance Secretary Margarito B. Teves sa isang text message noong Sabado.


Ayon naman sa isang statement na binasa ni Executive Sec. Eduardo R. Ermita, inako raw ni Esquivias ang kabiguan ng ahensya na maabot ang collection target nito. Katunayan, kapos ng higit P39 bilyon ang nakolekta ng BIR mula Enero hanggang Setyembre base sa datos ng Treasury bureau. Panlima na siyang BIR Commissioner na nagbitiw sa kapanahunan ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo. Pareho sila ng sinapit ni dating BIR Commissioner Lilian Hefti na umalis sa posisyon matapos ang isang taon matapos mabigong abutin ang revenue goals.


May mga nagsasabing di magkasundo si Sec. Teves at si Esquivias. May tsismis namang napolitika ito. Pero ano pa man ang dahilan, nalalagay sa alanganin ang ahensya. Paano magkakaroon ng "consistency" sa mga policy kung taon-taon e may bagong BIR Commissioner? Paano ilalatag ng BIR chief ang pangmatagalang reporma kung di pa siya nag-iinit sa pwesto e aalis na (o paaalisin na?) siya?


Nasa pinuno ng ahensya ba nakasalalay ang collection efficiency o sadyang kultura na natin ang katiwalian, collection inefficiency at pamumulitika kaya kahit sino pa ilagay natin diyan ay wala ring magbabago? Ito ang mga tanong na haharapin ni Senior Deputy Commissioner Joel L. Tan Torres, officer-in-charge ng BIR, at sinumang itatalaga bilang pinuno ng mga kolektor ng buwis. Kung matutugunan ang mga ito, panahon na lang ang makapagsasabi.




- Pinoy Reporter

SAN MIGUEL SHARES, SAGOT SA LUMALAKING BUDGET SHORTFALL




Nakalulungkot isipin na ang pagbenta na lang ng San Miguel shares ng pamahalaan ang tanging paraan upang mailimita sa P250 bilyon ang deficit ceiling ngayong taon na ito. Ito mismo ang inamin ni Finance Secretary Margarito Teves noong nakaraang linggo.


Aniya, kahit ibenta pa natin ang mga pag-aari natin gaya ng Food Terminal Inc, mga government shares sa Philippine National oil Co. - Exploration Corp. at ang 50 taong lease contract para sa isang lupain sa Fujimi, Japan, hihigit pa rin sa P250 bilyon ang kakulangan sa budget. Nagpalala sa shortfall ang pinsala ng mga bagyong "Ondoy" at "Pepeng" at ang pagbagal ng paglago ng ekonomiya.


Subalit maaari pa rin daw maging mas mababa sa P250 bilyon ang deficit ngayong taon kung mabebenta ang P50 bilyong San Miguel shares na nakuha ng pamahalaan mula sa rehimeng Marcos. Pero aminado si Teves na hindi ito maisasagawa nang walang pahintulot ng Korte Suprema.


Mukhang idinadaan na lang ng gobyerno sa paraang tamad ang pagkalap ng salapi. Kung hindi kayang pagbutihin ang pagkolekta, magbebenta na lamang sila ng ari-arian ng bansa. Instant cash nga naman yun. Pero paano kung dumating ang panahong naubos na ang government assets pero hindi pa rin natin natutunang mangolekta ng buwis sa mahusay na paraan?


- Pinoy Reporter

FTI, DI NAIBENTA; DEFICIT LALONG LOLOBO




Sa pangatlong pagkakataon, bigo ang gobyerno noong nakaraang buwan na ibenta ang Food Terminal Inc. (FTI), na inaasahan nitong magdadala ng P14 bilyon sa kaban ng bayan. Wala ni isang kumpanya ang naglatag ng bids kaya idineklara ang isang failure of bididng. Ang naunang dalawang failed bidding ay naganap noong 1997 at walang ipinagkaiba ang mga ito sa auction noong Oktubre - wala ring nagbigay ng mga offer para sa lupaing ito na nasa Taguig.

Ayon sa mga sources namin sa pribadong sektor, masyado raw mahal ang P14 bilyong presyo nito. Ang iba naman umaangal sa lump sum payment scheme ng gobyerno kung saan ang mananalong bidder ay obligadong ibigay ang kabuuang bayad sa taong ito. Ayon kay Finance Undersecretary Crisanta Legaspi, baka idaan na lamang sa isang negotiated sale ang pagbenta ng FTI. Umaasa siyang maibebenta pa rin ang nasabing lupain bago matapos ang taong ito.

Dahil sa kaganapang ito, idagdag mo pa ang kabiguan ng collection agencies na abutin ang kanilang mga target, lalong lumalabo ang pag-asa ng pamahalaan na ilimita ang deficit o kakulangan ng budget ngayong taong ito sa P250 bilyon. Ang tanging magagawa na lamang nito ay siguruhing di malayo sa nasabing ceiling ang magiging budget shortfall at ipaliwanang sa publiko kung bakit bigo silang abutin ang kanilang fiscal target.


- Pinoy Reporter

Sep. 30th, 2009

MGA FILIPINO, MARAMI PA RING DAPAT IPAGPASALAMAT SA KABILA NG BAGYONG “ONDOY”

Higit 240 katao na ang nasawi at lampas na sa P2 bilyon ang halaga ng sinira ng bagyong “Ondoy.” Walang nag-akala na ang mistulang karaniwang pag-ulan na nagsimula noong Biyernes, Setyembre 25, ay magdudulot ng matinding pagsubok sa maraming Filipino.

 
Sa sobrang tindi ng epekto ng bagyo, pati ang gobyerno naniniwala na maaari nitong maapektuhan ang paglago ng ekonomiya ngayong taon. Sinabi kanina ni National Economic and Development Authority Director-General Augusto B. Santos na sa halip na umangat ng 0.8% - 1.8% ang gross domestic product ngayong taon, maaari itong bahagyang bumaba sa 0.7% - 1.7%. Subalit hindi na  niya iminungkahing baguhin pa ang mga targets dahil sa patuloy na paglakas ng remittances ng overseas Filipino workers.

 
Marami na tayong nakitang mga kalunos-lunos na videos at larawan na nagpapakita ng perwisyong dulot “Ondoy,” salamat sa TV, sa e-mail, blog at mga social networking sites. Bagama’t mapait ang epekto ng bagyo, hindi rin natin maikakaila na may ilang mga biyaya ring kalakip ito. Isa-isahin natin sila.

 
1. Si “Ondoy” ang nagsilbing “ina” ng maraming mga bayani.

 
Mula sa mga sikat na artista gaya nina Judy Ann Santos at Gerald Anderson at mga sundalong nasawi sa rescue operations  hanggang sa mga karaniwang tao na tumulong sa pagbigay ng mga relief goods, nasilayan noong kasagsagan ng sakuna at krisis ang maalab na dugong bayani. Bagama’t tinuro sa atin na maaari tayong maging bayani sa maliit nating paraan, ang mga panahon ng kagipitan ang nagbibigay pagkakataon sa sinuman na labanan ang takot upang tumulong sa kapwa sa paraang di-karaniwan.

 
2. Noong Sabado naganap ang matinding pagbaha

 
Marami ang nabiktima ng bagyo subalit siguradong mas marami ang naperwisyo at nalagay sa alanganin kung nangyari ito nang weekdays. Alam naman nating karaniwan sa mga mag-aaral ay walang pasok sa araw na ito. May ilang opisina ring walang pasok gaya ng pahayagan na aking pinagtatrabahuan. Kung naganap ito halimbawa nung Miyerkules, ilan kaya ang na-stranded, naipit, nalunod, o naputikan?

 
3.  Nagamit sa magandang paraan ang teknolohiya

 
Hindi pa rin nawala ang nagpapadala ng mga biro sa text na hindi nakatutuwa (halimbawa nito ang mga tarantadong nagbabala na magpapakawala raw ng tubig mula sa Marikina dam gayung wala namang ganung dam). Subalit noong binabayo ni Ondoy ang bansa, nagamit ang social networking sites at cellular phones para humingi ng tulong para sa mga taong nanganganib ang buhay. Nagamit ang Internet para ipabatid ang kalagayan ng mga taong napilitang umakyat sa mga bubong upang manatiling ligtas. Ang mga blogs at websites ay naging instrumento rin upang nakita ng daigdig ang paghihirap na dinanas ng mga biktima ng bagyo. Naniniwala akong mas marami ang nahikayat tumulong dahil sa teknolohiya, na maaari naman palang magamit sa magandang paraan kung gugustuhin natin.

 
4. Nanahimik ang mga pulitiko

 
Bagama’t may ilang mga politikong ginamit ang rescue operations upang magpapogi, sa kabuuan, ang bagyo ang nagbigay sa atin ng “pahinga” mula sa mga siraan at batuhan ng putik na mistulang bahagi na ng ating buhay. Kung ang pagpapapogi ay nangangahulugang pagbigay ng tulong sa mga nasalanta ng bagyo, sige magpapogi na lang sila. Mas gusto ko pang makita silang ganun kaysa nagdadadaldal hinggil sa mga paksang sila lang naman ang nakaiintindi at sila lang ang nakikinabang,

 
5. Nagdulot ito ng kamulatan sa mga suliran ng lipunan

 
Bakit labintatlo lang ang rubber boats ng Marines? Bakit kulang ang personnel na nagsagawa ng rescue operations? Bakit wala pa rin tayong disaster response law? Bakit kulang pa ng makabagong pasilidad ang ating weather forecasters? Paano tutugunan ang suliranin ng mga mahihirap na lalong nabaon nag dahil sa bagyo? Bakit di napigilan ang pagtapon ng mga basura na nagdudulot ng matitinding baha? Ano ang ginagawa ng pamahalaan para paghandaan ang climate change? Ito ang mga makabuluhang paksa na pinag-uusapan ngayon na harinawa’y manatili sa isipan ng mga politiko at ng taong bayan kahit matagal nang lumipas ang bagyong “Ondoy.”

 
6. Nagdulot ang bagyo ng pagkakaisa

 
Mayaman at mahirap, artista o karaniwang tao, administrasyon at oposisyon, nagtulungan upang maibsan ang sakit na dulot ni Ondoy sa ating mga kababayan. Maging ang New People’s Army, nagdeklara ng ceasefire upang makilahok sa mga relief operations. Masakit man pero para bang kailangan pang may mga masawi at masaktan upang magkapit-kamay ang mga nagtutunggaling pwersa sa ating lipunan.

 
7. PInatunayan nitong matibay ang Pilipino

 
Siguro blessings in disguise na rin ang kahirapan, mga trahedya at mga katiwalian na bumubugbog sa atin. Dahil sanay na ang Filipino sa mga ganitong sitwasyon, matatag na niyang haharapin ang mga suliranin. Nakita naman natin sa mga videos ang pagsusumikap ng ilan na iligtas ang kanilang buhay kahit katunggali nila ang pwersa ng kailkasan. Marami ang nagtiis ng gutom at uhaw hanggang sila ay nailigtas ng rescue team. Ayaw nilang mamatay nang hindi lumalaban. Hangga’t kaya, sasabak sila sa panganib upang matupad ang hangaring makaligtas o magligtas. Makikita mo rin sa mga mata ng nakaligtas ang pagnanais na magsimula muli ng bagong buhay habang tangan ang mga sugat at pilat na nagsisilbi nilang tropeo.

 
Salamat po, Panginoon

 
Mahirap sambitin ang ganitong mga kataga lalo pa’t isa ka sa mga namatayan / nasiraan ng gamit / lumubog ang bahay / nasira ang hanapbuhay. Pero sadyang hindi natin makikilala o mapahahalagahan ang mga biyaya kung hindi tayo nagdaan sa mga pagsubok.

 
Nawa’y ang nagdaang bagyo ay magsilbing daan upang lalo nating ipagpasalamat kung ano ang meron tayo, kung ano ang natira sa atin at kung ano ang mga bagay na minsan naging atin. 

 

- Pinoy Reporter

 



Sep. 16th, 2009

SEC. TEODORO, HINDI DAPAT IBOTO; PGMA, PALULUSUTIN SA MGA GINAWANG KALOKOHAN!

Malamang sa hindi, si Defense Sec. Gilbert Teodoro na ang pipiliin ng administration coalition na Lakas-Kampi Christian-Muslim Democrats (Lakas-Kampi CMD) bilang standard bearer o presidential bet para sa 2010. Ang tanging katunggali na lang niya ay si Metropolitan Manila Development Authority Chairman Bayani Fernando pero wala namang sumeseryoso sa mamang ito.

 
Bantulot naman si Vice President Noli de Castro na sumali sa partido marahil dahil ayaw niyang madikit sa mga tinuturing na mga tuta ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo.  Mismong mga local officials na kakampi ng administrasyon ay “future president” na ang tawag sa Defene chief.

 
Sa ngayon mababa ang tsansa ni Teodoro magwagi bilang pangulo. Pero umaasa pa rin ang administrasyon sa himala. Pero kung ako ang tatanungin, hindi dapat iboto ng mga mamamayan si Teodoro. Narito ang mga dahilan.

 
1. Ililigtas niya ang kanyang boss na si Pangulong Arroyo mula sa mga pwersang nais siyang panagutin sa mga anomalya niya.


 “Walang makapagpapara ng kung sino mang tao sa isang proseso na legal kung ito ay may sapat na katibayan. Ngunit pag ito’y haka-haka, huna-huna at ito’y political harassment lamang, nasabi ko na tutulungan ko ang aking pangulo,”
aniya sa ABS-CBN News Channel forum noong Mayo. 


Come on Mr. Teodoro. Alam mo ang mga kabulastugan ni Gloria. Kung pananagutin namin siya, ituturing mo pa ba yun bilang ‘political harassment? Kung di lang nakalagay ang pangalan mo sa Inquirer.net report, iisipin ko na ang quotes na yun ay mula sa isang Malacanang spokesman. Gising!

 
2. Si Teodoro ay maaaring isang “dummy” lamang ni Gloria upang maisakatuparan ang matagal na niyang inaasam-asam na charter change

 
“First and foremost, we should really have political reforms... there must be a review of the Constitution, that’s the number one priority in my platform,” aniya sa isang panayam noong Marso.

 
Marahil inisip ni Gloria na garapal masyado kung hindi siya bababa sa pwesto upang isulong ang cha-cha. Magrerebolusyon ang mga tao pag ginawa niya yun. Kaya naman maaari ring suportahan na lang ng administrasyon ang isang kandidato na magsusulong nito. At marahil ito na nga si Teodoro. 

Duda ako sa sinumang sumusuporta sa cha-cha. Lalo pa kung kakampi ito ni Gloria.

 

3. Siguradong mapapaboran si Uncle Danding

 
Huwag na tayong magbolahan. Si Teodoro ay pamangkin ni San Miguel Corp. Chairman Eduardo “Danding” Cojuangco. Si Danding, isang Marcos crony, ang pinuno ng Nationalist People’s Coalition, ang orihinal na partido ni Teodoro. Ang San Miguel ay may interes hindi lang sa food business kundi pati sa mga mahahalagang utilities gaya ng kuryente at telco.

 
Bagama’t nasa free market economy tayo, mahalaga pa ring bantayan ng pamahalaan ang mga utilities dahil may direktang epekto ito sa pamumuhay ng mga mamamayan. Hindi natin gusto ang monopolya at hindi magiging maganda ang bunga kung mapapaboran ang isang utility gaya ng San Miguel.

 
Bukod pa riyan, dapat tandaan na ilan sa mga shares ng San Miguel ay sequestered shares na bahagi ng mga nakaw na yaman ni Marcos. Hanggang ngayon pinaglalaban pa ng coconut farmers ang karapatan nila sa pag-aaring ito. Kaya kung may delikadesa si Teodoro, dapat iniisip niya ang mga bagay na ito.

 
4. Magpapatuloy ang patronage politics pag siya ang nanalo

 
Ngayon pa lang ay ineendorso na ng mga local officials at mga kongresista si Teodoro. Nangako pa ang mga ito na ikakampanya siya upang masiguro ang pagdomina ng administrasyon sa halalan.

 
Ipagpalagay na lang natin na manalo siya. Ano kaya ang magiging kapalit ng pag-endorso ng local leaders? Todo-buhos na internal revenue allotment? O sapat na yung ipikit na lang niya ang kanyang mga mata habang nangungurakot at naghahari-harian ang mga hayop na ito?

 
5. Ano ba ang nagawa niya bilang mambabatas?

 
Nag-cover ako ng House of Representatives at wala akong matandaan. Maaaring limitado lang ang aking karanasan. Pero mismong ang beteranong reporter at dati kong kasama sa beat na si Tita Valderama ay may ganito ring obserbasyon.

 
Sa kanyang artikulong “Gilbert Teodoro: In His Uncle’s Shadow” na nalathala sa Newsbreak website, sinabi ni Valderama na hindi naging aktibo si Teodoro sa mga diskusyon sa House of Representatives.

 

“In between these two major and public decisions, he was a relatively quiet congressman, not actively participating in House deliberations. During his three terms spanning nine years at the House, Teodoro was rarely seen standing in plenary to debate, deliver a speech or question proceedings. He rather enjoyed cajoling his partymates in the Nationalist People’s Coalition (NPC) during heated floor debates.

 

SOURCE:

 

(http://www.newsbreak.com.ph/index.php?option=com_content&task=view&id=3473&Itemid=88889067)”


Pati committee membership, mistulang pinangilagan ni Teodoro:


While practically all congressmen had a long list of committee memberships, and were jockeying for committee chairmanship, Teodoro was listed in only one, the committee on dangerous drugs. And this was because the committee chair, Ilocos Norte Rep. Roque Ablan, insisted that he included in his committee.

Instead of getting committee positions, Diaz said Teodoro gave way to his partymates in the NPC. As NPC secretary general Michael John “Jack” Duavit said, Teodoro “never needed a position or title.”

“As long as it’s Gibo (how Teodoro is referred to), he’s the boss. When he speaks, that’s it. He doesn’t need any formal position, he just shows himself, that’s okay,” Duavit said


SOURCE:

 

Ibid.

 

 

Kumpara sa ibang tuta ni Gloria, malinis naman ang record ni Teodoro. Katunayan, pinupuri siya sa mga repormang ipinatupad niya sa Defense Department. Pero hindi sapat ang mga ito para sabihing may kapasidad siyang maging determinado, independente at maabilidad na pangulo. Lalo pa kung may mga bagahe siyang nagngangalang “Gloria” at “Dabding.”

 

- Pinoy Reporter

 


Sep. 11th, 2009

BULLSHIT STATEMENTS, NAGHAHASIK NG LAGIM!

Mula nang magbagong-bihis ang blog na ito, inalis ko ang “bullshit of the day” portion dahil hindi na mga politiko at mgaPalace spokesmen ang nakakasalamuha ko sa aking pang-araw-araw na coverage. Puro economic issues na ang namumutawi sa labi ng aking mga sources kaya baka hindi ko rin mapanindigan ang nasabing feature (Pero syempre mananatiling bullshit ang dinadalit ng Malacanang at ng economic managers na umuunlad na ang ekonomiya.)   

 
Pero sa dami ng mga kaganapan sa ekonomiya at politika, hindi nakapagpigil ang ilang mga personalidad na magpakawala ng mga pahayag na halata naman nakaiinsulto sa ating mga mamamayan. At hindi ko rin mapigil ang sarili kong wakwakin ang mga ito. Isa-isahin natin ang mga pahayag na nakagigil at nakabobobo.

 

“Kaya ang hamon ko sa ating critics: Sige mag-withdraw tayo sa global engagement. Gusto ba natin na less ang economic growth, gusto ba natin less ang national security, gusto ba natin na less ang protection sa OFW (overseas Filipino workers)?”
 

- Pres. Gloria Macapagal-Arroyo

Reaksyon sa mga bumabatikos sa kanyang mga maluhong foreign trips

DZXL radio interview 

September 10, 2009

  

Hay naku madam. Kahit di ka magbiyahe e mamumuhunan naman ang mga negosyante sa Pilipinas dahil malaki ang market dito. Isa pa, di ba trabaho ng mga embahada ang pangalagaan ang mga OFW? At makakakuha ba tayo ng national security sa pagkain mo sa Bobby Vans at Le Cirque?

  

“Makikita naman na may karapatan si Direk Carlo Caparas at malaki ang kanyang kontribusyon sa industriya. At hindi lang ‘yan, marami siyang nabigyan ng trabaho, hindi lang mga artista kundi malaking tulong siya sa industriya ng local showbiz.”

  

- Tita Swarding

Reaksyon sa mga tumitira sa paghirang kay Caparas bilang National Artist

Ooola Chika! Column

Pinoy Parazzi tabloid

August 18, 2009
 

Hindi lang si Tita Swarding ang may ganitong opinyon. Marami na akong nabasang showbiz columnist na ganito rin ang komento. Ngayon alam ko na kung bakit HANGGANG SHOWBIZ BEAT LANG SILA.  

Kung hindi ba naman sila mga bobo’t kalahati, alam dapat nila na ang usapan dito ay ang kakayahan ng awardee pati na ang kalidad ng kanyang mga likha. HINDI KAILANMAN NAGING CRITERIA SA NASABING AWARD ANG CHARITY WORKS! AT GUSTO BA NG MGA TANGANG SHOWBIZ WRITER NA ITO NA PAG-ARALAN NG MGA ART STUDENTS ANG MASSACRE FILMS NI CAPARAS? God…help us!

  

“Kung hindi magkakaisa ang oposisyon, tatakbo na lang ako (bilang pangulo sa 2010),”

 

- former President Joseph E. Estrada

Previous interviews

  

Sana mapagtanto ni Erap na di lahat ng Filipino ay kasing-engot nya.  Huwag na niyang gamitin ang di-pagkakaisa ng oposisyon. HALATA NAMANG SABIK NA SYANG BUMALIK SA MALACANANG.

At yung sinabi nyang tatakbo siya pag nanatiling watak-watak ang oposisyon, bola lang yun. ALAM NATING DI MAGKAKAISA ANG OPOSISYON DAHIL MAY KANYA-KANYANG AMBISYON ANG MGA KASAPI NITO! Isa pa, dib a lalong mahahati ang boto ng opoisyon kung dadagdag pa siya? Hay. Nakakabobo pala ang makulong ng anim na taon.

  

"Kayo rin taga media companies, hindi ba yung moral issue is also involved dahil kung alam ninyo na yan ay mali, kung alam nyo na yan ay indirectly campaigning, kung alam na ninyo na yan pala ay imoral, bakit nyo inaadvertise? Why accept their advertisement? Hindi ba bahagi rin kayo ng pagiging immoral?

  

Atty. Romulo Macalintal

Reaksyon sa mga ulat hinggil sa magastos na mga byahe ni Arroyo

Press conferencem Malacanang

August 13, 2009

  

Wala na bang maisip na palusot ang Malacanang sa mga kalokohan ni Gloria at ngayon ay media na ang tinitira nito? Hay, HINDI DAPAT SINESERYOSO NG MEDIA ANG MGA TAONG WALANG AUDIENCE RATING ANG TV SHOW. Loser! Linta! Sipsip!

 

“The President instructed the DBCC (Development Budget Coordination Committee) to see if the economy can grow by 4 percent in 2010,”

 

- Socioeconomic Planning Sec. Augusto B, Santos

Press conference

Malacanang

  September 8, 2009

 

Managinip ka Gloria. Kahit pa 10% ang maging economic growth ng Pilipinas sa pag-alis mo, di namin malilimutan kung paano mo binalahura ang mga institusyon gaya ng Ombudsman at House of Representatives, kung paano mo pinulitika ang ilang mga bagay gaya ng pork barrel at National Artists Awards, at kung paano mo hinayaang mangurakot ang mister at mga baby buwaya mo. Antagal naman ng June 2010…

 

BULLSHIT BITES

 
Narito pa ang limang bagay na nakapang-iinit ng ulo

 

1. Ginawang National Artist ang WALANG DELIKADESANG si Cecille Guidote-Alvarez kahit pa siya ay kasalukuyang Presidential Adviser on the Culture and the Arts.

 

Sa susunod, bigyan na rin natin ng National Artist Award for video si Hayden Kho.

 

2. Ginawang holiday ang paglibing kay Iglesia ni Cristo Executive Minister Erdy Manalo. Sumikip tuloy ang traffic sa Commonwealth-Philcoa area. 

 

Dahil ba malapit na ang election? Dahil ba bloc voters ang Iglesia? At ano naman ang naging kagila-gilalas na kontribusyon ni Manalo sa kasaysayan?

 E yung kamatayan nga ni Jaime Cardinal Sin na isang EDSA hero at pastol ng mga Katoliko, na siyang nakararami sa Pilipinas, hindi ginawang holiday e. Pasensya na sa mga kapatid na taga-Iglesa pero sa totoo lang, nagamit ang inyong dating pinuno para magpapogi si Gloria.

 

 3. Binigyan ng media coverage ang marriage proposal ng isang lalaki sa kanyang kasintahan sa airport

 

Nagulat ako nang gawing news item ng “Saksi” noong September 10 ang marriage proposal ng isang Leo Valderama sa kanyang kasintahan na si Ria sa Ninoy Aquino International Airport. Proud pa si GMA 7 anchor Arnold Clavio na nasaksihan daw niya ito.

Di naman masamang maging baduy pero ang magsayang ng airtime para sa mga walang national relevance na mga kaganapan ay isang disservice sa publiko. Who cares…Care Bears? Sasabihin siguro ng GMA news na “human interest story” yun. Baka naman sila lang ang interested?

 

4. Hinigpitan ng Ombudsman ang pagkuha ng Statement of Assets, Liabilities, and Net worth (SALN) ng mga opisyal para umano maiwasan ang harassment at extortion.

Hindi lang inutil ang Maldita este Merceditas Gutierrez na yan. GUARDIAN ANGEL PA SIYA NG MGA KURAKOT. At sa kasamaang palad, siya pa rin ang Ombudsman kahit wala na ang Diyos nyang si Gloria! Goodness Gracious…have mercy on us.

 

5. Tumanggi si Deputy National Security Adviser Luis “Chavit” SIngson na magbakasyon muna habang pinag-aaralan ang reklamo ng kanyang live-in partner na binugbog niya

  

In fairness, may karapatan naman siyang maging makapal kasi kung wala siya, di sasayad ang puwit ni Gloria sa trono ng pagkapangulo. Pero may araw din kayo. Lasapin nyo ang kapangyarihan. Walong buwan na lang ninyong hahawakan yan. Enjoy it while it lasts.

  

- Pinoy Reporter

 

Aug. 20th, 2009

DE QUIROS SA MALACANANG: “MAY ARAW DIN KAYO”

(Sa kabila ng lumalagong fiscal deficit at paglala ng kahirapan, nakuha pa ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo at kanyang mga garapal na mga alipores na magwaldas ng halos P2 milyon para lamang sa dalawang maluhong hapunan sa Washington at New York. Umalab ang damdamin ng maraming Filipino dahil sa isyung ito, kabilang na ang Inquirer columnist na si Conrado de Quiros. Sa isang bihirang pagkakataon, sumulat sa wikang Filipino ang matapang na kolumnista. Taglay ng kanyang pitak ang pagkasuklam sa tila walang kabusugang administrasyon na nagpapanggap na taga-first world country. Narito ang nasabing pitak na pinamagatang “May araw din kayo” at pinagpapasa-pasahan na ngayon sa e-mail. – Pinoy Reporter)

Tatagalugin ko na nang makuha n’yo. Kahit na lingwaheng kanto lang ang alam kong Tagalog.


Tutal Buwan ng Wika naman ang Agosto. Baka sakali ’yung paboritong wika ni Balagtas ay makatulong sa pag-unawa n’yo dahil mukhang ’yung paboritong wika ni Shakespeare ay lampas sa IQ n’yo. Kung sa bagay, ang pinakamahirap gisingin ay ’yung nagtutulug-tulugan. Ang pinakamahirap padinggin ay ’yung nagbibingi-bingihan. Ang pinakamahirap paintindihin ay ’yung nagmamaangmaangan. Bueno, mahirap din paintindihin ’yung likas na tanga. Pero bahala na.


Sabi mo, Cerge Remonde, alangan naman pakanin ng hotdog ang amo mo. Bakit alangan? Hindi naman vegetarian ’yon. At public service nga ’yon, makakatulong dagdagan ng cholesterol at salitre ang dugong dumadaloy papuntang puso n’ya. Kung meron man s’yang dugo, kung meron man s’yang puso.


Bakit alangan? Malamang di ka nagbabasa ng balita, o di lang talaga nagbabasa, kung hindi ay nalaman mo ’yung ginawa ni Barack Obama at Joe Biden nitong nakaraang Mayo. Galing silang White House patungong
Virginia nang magtakam sila pareho ng hamburger. Pina detour nila ang motorcade at tumuloy sa unang hamburgerang nakita nila. Ito ang Ray’s Hell Burger, isang maliit at independienteng hamburger joint.


Tumungo ang dalawa sa counter at sila mismo ang nag-order, hindi mga aides. Nagbayad sila ng cash na galing sa sariling bulsa at kagaya ng ibang customers ay pumila para sa turno nila.


Ito ay presidente at bise presidente ng pinakamakapangyarihang bansa sa buong mundo. Kung sa bagay, ’yung amo n’yo ay hindi naman talaga presidente. Di lang makita ang pagkakaiba ni Garci kay God kaya nasabing “God put me here.” Pekeng presidente, pekeng asal presidente.


Sabi mo, Anthony Golez, maliit lang ang P1 million dinner kumpara sa bilyon-bilyong pisong dinala ng amo mo sa bansa.


Ay kayo lang naman ang nagsasabing may inambag ang amo n’yo na bilyong-bilyong piso sa kaban ng bayan. Ni anino noon wala kaming nakita. Ang nakita lang namin ay yung bilyon-bilyong piso—o borjer, ayon nga sa inyong dating kakosa na si Benjamin Abalos—na inaswang ng amo n’yo sa kaban ng bayan. Executive privilege daw ang hindi n’ya sagutin ito. Kailan pa naging pribilehiyo ng isang opisyal ang di managot sa taumbayan? Kailan pa naging pribilehiyo ng isang opisyal ang magnakaw?


Maliit lang pala ang P1 million, ay bakit hindi n’yo na lang ibigay sa nagugutom? O doon sa mga sundalo sa Mindanao? Tama si Archbishop Oscar Cruz. Isipin n’yo kung gaano karaming botas man lang ang mabibili ng P1 million at karagdagang P750,000 na nilamon ng amo n’yo at mga taga bitbit ng kanyang maleta sa isa pang restawran sa New York.


Maliit lang pala ang P1 million (at P750,000), bakit hindi n’yo na lang ibigay doon sa pamilya ng mga sundalong namatay sa Mindanao? Magkano ’yung gusto n’yong ibigay sa bawat isa? P20,000? Sa halagang iyan 50 sundalo na ang maaabuluyan n’yo sa $20,000. Pasalu-saludo pa ’yang amo n’yo sa mga namatay na kala mo ay talagang may malasakit. Bumenta na ’yang dramang ’yan. At pasabi-sabi pa ng “Annihilate the Abus!” Di ba noon pa n’ya ’yan pinangako? Mahilig lang talagang mangako ’yang amo n’yo.


Bukod pa d’yan, saan ba nanggaling ’yung limpak-limpak na salapi ng mga kongresista na pinansisindi nila ng tabako? Di ba sa amin din? Tanong n’yo muna kung ayos lang na i-blowout namin ng wine at caviar ang amo n’yo habang kami ay nagdidildil ng asin—’yung magaspang na klase ha, ’di yung iodized. Ang tindi n’yo, mga p’re.


At ikaw naman, Romulo Macalintal, tapang ng apog mo. Maiisip mo tuloy na sundin na lang ang mungkahi ni Dick the Butcher sa “Henry VI” ni Shakespeare: “First thing we do, let’s kill all the lawyers.” Pa ethics-ethics ka pa, pasalamat ka di nasunog ang bibig mo sa pagbigkas ng katagang ’yon.


Marami mang sugapa rin sa aming mga taga media, di naman kasing sugapa n’yo. At di naman kami sineswelduhan ng taumbayan. Wala naman kaming problemang sumakay sa PAL at kailangan pang bumili ng P1.2 billion jet. Anong sabi n’yo, kailangan ng amo n’yo sa pabyahe-byahe? E sino naman ang may sabing magbabyahe s’ya? Ngayon pang paalis na s’ya—malinaw na ayaw n’yang umalis. Bakit hindi na lang s’ya bumili ng Matchbox na eroplano? Kasya naman s’ya ro’n.


Lalo kayong nagpupumiglas, lalo lang kayong lumulubog sa kumunoy. Di n’yo malulusutan ang bulilyasong ginawa n’yo.
Para n’yo na ring inagaw ang isinusubong kanin ng isang batang nagugutom. Tama si Obama at Biden: Sa panahon ng recession, kung saan nakalugmok ang mga Amerikano sa hirap, dapat makiramay ang mga pinuno sa taumbayan, di nagpapakapariwara. Sa panahon ng kagutuman, na matagal nang kalagayan ng Pinoy, at lalo pang tumindi sa paghagupit ng Typhoon Gloria, dapat siguro uminom na lang kayo ng insecticide. Gawin n’yo ’yan at mapapawi kaagad ang kagutuman ng bayan.


Sa bandang huli, buti na rin lang at ginawa n’yo ’yung magpasasa sa P1 million dinner habang lupaypay ang bayan sa kagutuman—di lang sa kawalan ng pagkain kundi sa iba pang bagay—at pagdadalamhati sa yumaong Ina ng Bayan. Binigyan n’yo ng mukha ang katakawan. Katakawang walang kabusugan. Mukhang di nakita ng masa sa usaping NBN, mukhang di nakikita ng masa sa usaping SAL. Mukhang nakita lang ng masa dito sa ginawa n’yong ito. Sa pagpapabondat sa New York habang naghihinagpis ang bayan.


At buti na rin lang mayroon tayong sariling wika. Di sapat ang Inggles para iparamdam sa inyo ang suklam na nararamdaman namin sa inyo. Di sapat ang Inggles para ipakita sa inyo ang pagkamuhi na nararamdaman namin sa inyo. Di maarok ng Inggles ang lalim ng poot na nararamdaman namin sa inyo.


Isinusuka na kayo ng taumbayan, mahirap man sumuka ang gutom.


May araw din kayo.

 

- Conrado de Quiros

(mula sa kanyang pitak sa Philippine Daily Inquirer na nagngangalang “There’s the Rub” na inilathala noong Agosto 17)

 

 

 

Jul. 22nd, 2009

GRRR LIST (ELEVATOR EDITION), INILABAS NA!

Nang ianunsyo ko ang pagbabagong-bihis ng Pinoy Reporter, nabanggit kong magtataglay na ito ng mga entry na maglalarawan sa mga tanawin o eksenang madalas makita ng mga karaniwang tao araw-araw. Layon nitong panatilihing makamasa pa rin ang blog na ito kahit nakatuon na ito sa mga isyung pananalapi at pang-ekonomiya.

 
Ngunit dahil sa dami ng mga maiinit na issue sa Kagawaran ng Pananalapi, hindi ko pa naisasagawa ang pangakong ito. Kaya sa pagkakataong ito, pansamantala muna tayong magpapahinga mula sa mga paksang pampinansyal upang talakayin ang isang emosyon na naiintindihan ng lahat  – ang pagkainis.

 
Grrrr…

 
Oo. Pagkainis. Pwede ring pagkairita. Pinsan ng kabwisitan at malayong kamag-anak ng pagkabagot. Maraming dahilan kung bakit tayo naiinis depende yan sa kontekstong kinaroroonan mo. Mahirap magbigay ng tuwirang konklusyon hinggil diyan. Subalit isa lang ang sigurado -  kung may naiinis, natural may mga nang-iinis.

 
Pero ano nga ba ang nagpapakulo ng ating mga dugo? Narito ang listahan na nagtataglay ng ilan sa mga iyan na aking tatawaging “GRRR LIST!” Karamihan dito ay base sa aking karanasan sa araw-araw kong pagtambay sa isa sa mga gusali ng Bangko Sentral ng Pilipinas subalit marami rin naman ay mula sa mga salaysay ng aking mga kasamahan.

 
Sa elevator

 
1. Mga taong sumasakay sa elevator kahit isang palapag lang ang bababaan

 
Di ko malaman kung tamad lang talaga ang mga taong ito o hindi nila alam ang kinaroroonan ng hagdanan. Basta nakaiinis sila lalo na kapag nagmamadali ka. Mapapatawad ko pa kung ang taong ito ay lumpo o kaya matanda. Pero karamihan sa mga gumagawa nito e kaya pang manggahasa ng kalabaw. Hindi ba nila alam na maganda ang ehersisyo sa puso?

 
2. Mga taong nagsasara ng elevator kahit nakita na nilang humahangos ka upang habulin ito.

 
Ganito yung mga uri ng taong nais mong pagpakitaan ng multo doon sa pelikulang “The Eye” (sa mga hindi makasakay, may elevator scenes ang nasabing pelikula).

 
3. Mga taong “sobrang bait”

 
Mas matitiis ko na ang ganitong tao kaysa doon sa naunang dalawa pero may mga panahong mapipikon ka rin sa kanila lalo na kung nagmamadali ka. Sila yung taong sumisigaw ng “up!” o “down” para tawagin ang atensyon ng mga naghihintay ng elevator.

 
Kung tutuusin, mabuting gawain ito – basta huwag lang aabot ng higit limang  minuto! Yun tipong uwing-uwi ka na pero di pa rin umuusad ang elevator kasi naghihintay sila ng mga taong papasok upang sumama sa inyong pag-akyat o pagbaba.  

 
4. Mga taong nagkwekwentuhan bago lumabas ng elevator

 
Ayos lang naman sana ang ganitong gawi pero ang masama ay kung bumabagal ang kanilang paglakad paalis sa elevator dahil sa tsismisan. Para bang interesado yung mga natira sa elevator sa kwentuhan nila. Ang sarap nilang itulak sa totoo lang,

 
5. Mga taong uubo tapos pipindot sa elevator buttons

 
Yuck! Yuck! Yuck!

 
6. Mga taong dumudura sa elevator

 
Isang beses pa lang ako nakakita ng ganito pero tumatak ito sa kaing isipan. Galing ako sa bahay ng isang kaklase (mga limang taon na ang nakalipas)  upang gumawa ng takdang aralin nang may nakasabay akong Tsino. Ayos lang naman sa umpisa ngunit nang umubo ito, di ko akalain doon siya dudura sa elevator. Mahirap pero pinigil ko ang aking tawa. Pero yun ang isa sa mga nakatatawang karanasan na hindi mo na nanaising maulit pa.

 
7. Mga taong umuutot sa elevator

 
Wala nang mas babagsik sa ganitong kasabay sa elevator. Laging magdala ng face mask para may handang pangontra

 
8. Mga taong malakas ang trip

 
Yung taong walang magawa kaya pinipindot lahat ang floor number. Syempre hihinto sa lahat ng palapag ang elevator pag ginawa niya ito. Yun nga lang aminado ang isang kapwa ko reporter na ginagawa nila ito pag kasabay ang isang nagmamadaling opisyal o news source sa elevator para mas matagal nila itong makakapanayam.

 
Abangan ang mga susunod pang GRRR LIST.

 

- Pinoy Reporter

Jul. 21st, 2009

TATLONG ISYUNG PANG EKONOMIYA, PINASPASAN!

Maraming economic at business issues ang naiulat nitong mga nakaraang linggo kaya talakayin natin ang tatlo sa mga ito

 

Fiscal deficit, umabot ng P123 bilyon noong Mayo; Shortfall noong Hunyo, mas mababa raw sa first half target na P155 bilyon dahil bigo ang mga ahensyang gumastos, ayon sa Finance Department!

 

Dalawa ang problema ng gobyerno – ang bumababang revenue collection nang dahil sa pagbagal ng ekonomiya at ang kabiguan ng mga ahensyang gastusin ang pondo nila. Hindi naman masama kung tumaas ang budget shortfall dahil kailangang maglabas ng pamahalaan ng pera para lumago ang ekonomiya.

 
Subalit kung patuloy na mabibigo ang Bureau of Internal Revenue at Customs na maabot ang mga targets nito, walang perang mailalabas ang gobyerno. At kung ang iilang pera ng pamahalaan ay hindi pa magagamit sa pump-priming, tuloy tuloy na lulubog ang ating ekonomiya at baka mababa pa sa 0.8% – 1.8% na forecast ng economic managers!

 
N.B. Ang fiscal deficit mula Enero hanggang Hunyo ay P153.4 bilyon dahil sa mabagal na paggasta ng mga ahensya

 

Malacanang, hindi pa pinipirmahan ang Executive Order (EO) na magtatakda ng price caps sa mga gamot; Drug firms at foreign chambers, garapal na pinipigil ang drug price limits!

 
Hipokroto ang mga drug firms dahil nagpapanggap silang nagmamalasakit sa publiko pero ang totoo, mga swapang sila. Ngayon, inaalok ng Pfizer ng limang milyong discount cards ang pamahalaan upang pigilin ang EO na magbababa ng drug prices. Sana naman huwag kumagat ang Palasyo dahil kapag pinirmahan nito ang EO, lahat ng Pilipino, makikinabang sa murang gamot. Kung magpapauto sila sa Pfizer, limang milyon lang ang.

 
Sumawsaw pa ang foreign business chambers nang sumulat ang mga ito sa Pangulo na nagbababala na hindi raw maganda sa merkado ang pagdikta sa mga presyo ng bilihin. Sila rin ang business chambers na nanawagan sa Pangulo na huwag nang amyendahan ang Electric Power Industry Reform Act! Mga swapang! Kaya kayo binubulyawan ni Sen. Juan Enrile!

 

 Load ng mga cellular phone, mas mahaba na ang buhay pero telephone firms, umalma

 
Tama ngang hindi dapat masyadong makialam ang gobyerno sa negosyo subalit iba na ang kaso kung kapakanan na ng mamamayan ang pinag-uusapan. Marami na ang nagrereklamo hinggil sa mga nawawalang load, “spam” messages at palpak na servisyo kaya tama lang na bigyan ng pribilehiyo ang mga kawawang subscriber na nagpapayaman sa mga telco. Sana nga lang ay panindigan ito ng National Telecommunications Commission.

 
Mantakin mo, mapipilitan ang mga users na ubusin agad ang load nila dahil mapapanis lamang ito kung hindi nila gagamitin (ika nga nila “use it or lose it”). At dahil nga isa nang pangangailangan at hindi na luxury ang cellular phone, siguradong magkakarga na naman ng panibagong “load” ang mga users. At maririnig na naman natin ang pagtunog ng cash register nina Pangilinan, Ayala, at Gokongwei!

 
At siyempre aalma ang mga telco. Kawawa naman sila mababawasan ang kita nila. Di na tayo dapat magtaka. Hay naku, magsama nga sila ng mga drug firms at oil companies! The Greedy Trinity!

 

- Pinoy Reporter

 

ONE LINERS

 

Red Cross Worker Eugenio Vagni pinalaya na!

 
Siya na sana ang huling biktima

 

Gobyerno, pinag-iisipan ang pagbibigay ng amnesty sa Abu Sayyaf

 
Simple lang naman ang paraan para ayawan ni Gloria yan – ipakidnap sa Abu si Mikey Arroyo at siguruhing puputulin ang ulo niya. Tignan natin kung aaprubahan yan ng Pangulo (oops dalawang pangungusap na ito)

 
Sulu Vice Governor Lady Ann Sahidula, iimbestigahan na ng Defense Department hinggil sa pagbigay nito ng pera sa Abu Sayyaf

 
Dapat lang dahil matagal nang kaduda-duda ang kilos ng babaeng ito na sa tingin ko ay kumikita rin sa mga ransom

 
Dating Pangulong Cory Aquino, malala na ang kalagayan pero lumalaban pa rin ayon sa anak nitong si Kris


Ipagdasal natin ang simbolo ng ating demokrasya

 

Dalagitang anak ng PDEA agent, hindi dinukot at ginahasa tulad ng iniulat ng Philippine Daily Inquirer

 
Philippine Daily Inquirer strikes again!

 
Malacanang, hindi raw nakuryente sa nasabing isyu dahil naglahad lamang ito ng reaksyon sa isang ulat

 
Tama yan dahil ang nakuryente ay ang Inquirer na nadagdagan na naman ang mahaba nang “barbero list.”

 

 

Jun. 30th, 2009

BIR COMMISSIONER ESQUIVIAS, SISIBAKIN NA?

Nasaan na kaya ang Commissioner ng Bureau of Internal Revenue (BIR) na si Sixto S. Esquivias IV? Nitong mga huling araw ay di ko maramdaman ang kanyang presensya. Kung dati ay kabi-kabila ang pagpapakitang gilas niya lalo na kapag mangangandado ng mga tax delinquent establishments, ngayon ay nakabibingi ang kanyang katahimikan.

 
Naging maugong ang tsismis na aalis na si Esquivias sa BIR nang naglabasan ang mga news reports hinggil sa pagtatalaga ni Pangulong Gloria Macapagal-Arroyo kay Narciso Santiago Jr., asawa ng kaalyado niyang si Sen. Miriam Defensor-Santiago, bilang Presidential Adviser on Revenue Enhancement. Ayon kay Executive Secretary Eduardo R. Ermita, ang magiging papel daw ni Santiago ay ang imbestigahan ang mga malalaking kumpanya na hindi nagbabayad ng tamang buwis.

 
Tumaas ang kilay?

 
Reporter ako na itinalaga as Finance Department, na siyang may hawak sa BIR pero hanggang ngayon, hindi ko mapagtanto kung saan nanggaling ang mga tsismis hinggil kay Esquivias. Siguro nga naiskupan na kaming mga Finance reporters pero mismong mga BIR officials itinatanggi ang mga intrigang ibinabato sa kanilang ahensya.

 
Ilan sa mga tsismis na nabasa ko sa mga tabloid (at mga broadsheet na walang pinagkaiba sa tabloid) ay ang pagtutol umano ni Esquivias sa pagkakatalaga kay Santiago. Sabi ng ilang makating dila, nilikha raw ng Malacanang ang pwesto ni Santiago dahil dismayado ang Pangulong Arroyo sa BIR chief, na bigong pataasin ang kanyang koleksyon. Base sa pinakahuling datos ng Treasury Bureau, nakakolekta ang BIR ng P315.2 bilyon mula Enero hanggang Hunyo, higit na mababa sa P335.7 billion sa nakolekta nito noong unang limang buwan ng 2008.

Nainsulto daw si Esquivias kaya nagbabalak na raw ito magbitiw. (Ang hindi ko lang mawari ay kung bakit lumikha pa si Arroyo ng bagong posisyon sa BIR gayong binabalak ng pamahalaang bawasan ang masyadong malaking burokrasya. Nakapagtataka ring large taxpayers ang hawak ni
Santiago gayung meron namang Large Taxpayers’ Service ang BIR. Ganun ba kainutil ang nasabing departamento?)

 
Sabi naman ng ilang haka-haka, Malacanang na mismo ang magpapaalis kay Esquivias subalit gaya ng sinundan niyang BIR Commissioner na si Lilian Hefti, uunahan na lang niya ito sa pamamagitan ng pagbibitiw. Lalo pang umigting ang mga tsismis nang inihayag ni Finance Secretary Margarito B. Teves sa Dumaguete na kanyang sisiyasatin ang Oplan Kandado program ni Esquivias dahil sa umano’y harassment na naidudulot nito sa mga negosyante. Ang Oplan Kandado ay naglalayong isara ang mga negosyong di nagbabayad ng tamang buwis, hindi nagparehistro o kaya nama’y di nagbibigay ng resibo.

 
Pero gaya ng inaasahan, mariin itong itinanggi ng BIR officials.

 
“That is wilder than the wildest rumor. Nang man com (management committee) meeting kami at siya (Esquivias) pa naman ang nag-preside,” sabi ni BIR Deputy Commissioner Nelson M. Aspe nang kinausap ko siya sa telepono.

 
Iba ang pinahihiwatig ng Finance officials

 
Pero kung titingnan ang body language ng Finance officials, may masisilip kang kakaiba.

 
Sa press conference hinggil sa January to May fiscal performance (ang paksa ng susunod kong blog entry), noong nakaraang lingo sa Finance building, makahulugan ang sagot ni Finance Secretary Margarito B. Teves nang tinanong ni Max Estayo ng Bloomberg kung totoo ba ang balitang wala na sa BIR si Esquivias:

 
“Its something I cannot disclose maybe its something we can move on to another question,” sabi ni Teves.

 
Pwede naman itong itanggi ni Teves kung hindi totoo ngunit hindi niya ginawa. Iniwasan niya pa nga ang isyu. Ibig sabihin, may nangyayaring hindi namin alam.

 
Quo Vadis Sixto?

 
Halos kalahating taon na ako sa Finance beat pero masasabi kong masipag naman si Esquivias. Bagama’t hindi siya sumasagot sa mga tawag o text ng mga reporter, marami siyang aktibidad na aming pinupuntahan para sa ambush interviews. Samakatuwid, pinararamdam niya sa lahat na siya ang BIR Commissioner.

 
Pero ngayon, parang wala na siyang presensya. Kahit nung fiscal performance press briefing, hindi siya ang humarap sa mga reporters kundi isang Deputy Commissioner. Kung gayon, nasaan na siya?

 
Hindi ko alam. Hindi rin alam ng mga kasama ko sa beat. Tanging mga taga-BIR lang at Finance Department ang makapagsasabi. Pero lahat sila kung hindi tumatanggi ay tikom ang bibig sa isyu.

 
Kung totoo man ang balitang aalisin na si Esquivias, dapat ay ipaalam ito sa publiko. Tama lang naman na alisin ang isang opisyal kung sa tingin ng mga kinauukulan ay di na siya epektibo.

 
Subalit halos taon-taon na kung magpapalit ang BIR Commissioner at dahil dito, taon-taon din na nagbabago ang ilang polisiyang may kinalaman sa pagbubuwis. Kung matatandaan niyo halos isang taon lang ang tinagal ni Commissioner Hefti sa pwesto. Kung totoo ngang sinibak na si Esquivias, ganun din ang sinapit niya.

 
Alalahanin nating ang mabilis na paiba-ibang alituntunin ay isa sa mga malaking “turn-off” para sa mga namumuhunan. Malilito kasi sila at hindi nila malalaman kung ano ang mga patakarang susundin. Ang malala nito, may mga pagkakataong ang mga alituntuning ito ay base lang sa kapritso ng kung sino ang nakaupo at hindi dahil ito ang mainam na ipatupad. Kahit ang mga ahensyang pang-ekonomiya, may politika rin.

 
Bare all!

 
Siguro naman karapatan nating lahat na malaman ang mga nangyayari sa pamahalaan. Nagbabayad tayo ng buwis kaya dapat alam natin kung paano pinalalakad ang gobyernong ito. Kung nasibak si Esquivias sabihin na nila. Tandaan nating ang BIR ang kumokolekta ng higit sa 70% ng mga buwis sa bansa kaya sadyang mahalaga ang ahensyang ito.

 
Yun nga lang, dapat siguruhin ng Finance Department na magkakaroon ng consistent na mga polisiya ang BIR kahit may bago na itong Commissioner. Kailangan natin ng mga mamumuhunan ngayong may global financial crisis. Isang kasalanang mortal ang tatakutin sila dahil sa ating pamumulitika at sa mga nakalilitong mga alituntunin. Higit sa lahat, dapat maging mas masigasig pa ang pamahalaan na pag-ibayuhin ang tax enforcement activities para mahuli ang mga malalaking isda na nandadaya sa pagbayad ng buwis. Kailangang maabot ng BIR ang P798 billion target nito sa taong ito para masigurong may sapat na pera ang estado para sa mga proyetko itong makatutulong sa mga maralita.

 

 - Pinoy Reporter

 

 ONE LINERS

 
Poll automation, baka di matuloy sa pag-atras ng Filipino partner ng Smartmatic!

 
Sino kaya ang nanggapang sa TIM?

 
UP Sociology Prof. Randy David, handing labanan si Pangulong Arroyo sakaling tumakbo ito bilang Congressman ng Pampanga

 
Idol na kita, Sir Randy.

 
Michael Jackson, namayapa na

 
Salamat sa lahat Jacko…Literal ka nang mag-momoonwalk sa himpapawid

 
Opisina ng Ombudsman, nagulantang sa pagsabog ng isang bomba

 
Siguro naman nagising na yung mga natutulog

 
Kampo ni Dr. Hayden Kho, itinanggi ang tsismis na namatay na ito matapos magpatiwakal dahil sa mga isyung kinahaharap

 
Sayang, hindi totoo!

 
Mga iskwelahan, nagsuspindi ng klase dahil sa AH1N1

 
Para mag self-quarantine ang mga estudyante…sa malls!

 

Jun. 11th, 2009

EKONOMIYA, NANGANGANIB BUMAGSAK NANG TULUYAN; FISCAL STIMULUS, WA EPEK!

Di na ako masyadong nasorpresa nang iulat ng National Statistical Coordinating Board (NSCB) na lumago lamang ang ekonomiya nang 0.4% noong unang kwarter. Mas mabagal ito kung ihahambing sa 3.9% na paglago na naitala noong Enero hanggang Marso 2008. Subalit kung ikukumpara sa ikaapat na kwarter ng 2008, bumagsak pa ang ekonomiya nang 2.3%, kaya naman mismong ang pinuno ng NSCB ang umaming naganganib nang  masadlak sa recession ang ating bansa.


“A big challenge to the economic managers during the remaining month of the second quarter is the fact that the Philippine economy is now teetering into recession as seasonally adjusted GDP sank by 2.3 percent, the lowest for the past 20 years,” ani Romulo Virola, pinuno ng NSCB na nasa ilalim ng National Economic and Development Authority.

 

Masasabing ang isang bansa ay nasadlak sa recession kung ang ekonomiya nito ay bumaba sa dalawang sunod na kwarter o anim na buwan. Kapag ang datos pang-ekonomiya ay “seasonally-adjusted,” inalis na rito ang mga aspetong pana-panahon lamang kung dumating.

 

Dagdag pa ni Virola, nakasama sa ekonomiya ang pandaigdigang crisis pampinansyal na nagpahina sa manufacturing at pagnenegosyo. Nakatulong naman daw sa pagpapanatili ng paglago ang agrikultura, transportasyon, pagmimina, at service sector.

 


 

Stimulus? What stimulus?

 

 

Ayon naman sa ilang research groups, patunay lamang ito na hindi naging mabisa ang “fiscal stimulus” na ipinagmamalaki ng administrasyon. Katunayan, napakaliit lamang ng paglago ng public spending o paggastos ng gobyerno noong unang kwarter, taliwas sa economic pump-priming na dinadalit-dalit ng ating mga opisyal.

 

“The fiscal stimulus only modestly helped support growth in the first quarter as government consumption expanded by about 3.8% while public construction actually dipped by 4.4%,” sabi ng GlobalSource sa isang research note noong nakaraang buwan.

 

Dismayado naman ang Development Bank of Singapore (DBS) sa paghina ng ekonomiya na hinila pababa ng mahinang consumption o paggasta. Taliwas ito sa inaasahan ng DBS na exports o yung mga produktong iniluluwas sa ibang bansa ang magpapababa sa ating ekonomiya.

 

“Disappointing is how we would describe the [Philippines’] first-quarter GDP report…The breakdown of the data showed an economy weighed down not so much by weak exports, as we thought it would, but by extremely weak consumer spending,” sabi nito sa isang pag-aaral.

 

“Other aspects of domestic demand were also weak, underscoring the inefficacy of public stimulus spending.”

 

Nangamba naman ang Finance Department sa epekto ng paghina ng ekonomiya sa pananalapi ng pamahalaan.

 

“For every 1% reduction in growth, the government loses P12 billion worth of revenues,” sabi ni Finance Undersecretary Gil S. Beltran nang kapanayamin namin siya sa kanyang opisina sa Bangko Sentral ng Pilipinas complex sa Roxas Boulevard.


 

Pekeng stimulus ang yumari sa ating ekonomiya

 

Bakit hindi pa aminin ng pamahalaan na wala tayong konkretong stimulus package? Ilan beses nang sinabi ng mga ekonomista gaya ni Benjamin E. Diokno at Solita “Winnie” C. Monsod na recycled lamang o wala namang bago sa tinatawag na “Economic Resiliency Plan” ng pamahalaan. Ang nasabing plano, ay binubuo ng mga gastusin na nasa 2009 budget kaya hindi ito matatawag na stimulus. Mayroon naman tayong budget kahit hindi pa pumuputok itong economic crisis di ba?

 

Maaaring sabihin ng iba na ang “budget is the best form of a stimulus.” Tama nga naman. Kapag may pera, may gagastusin ang pamahalaan. Kapag gumastos, dadaloy ang pera sa merkado at sisigla ang ekonomiya. Subalit iba nag panahon ngayon. Kailangan natin ng mga kakaibang hakbang para labanan ang epekto ng krisis. Hindi tayo maaaring umasa sa mga dati nating gawi noong wala pang credit crunch.

 

Naniniwala ako kay Monsod nang sinabi niya na ang stimulus ay “injection,” mga gastusin na hindi karaniwang pinopondohan ng pamahalaan ngunit kailangang suportahan nang dahil sa krisis. Tingin ko isa sa paraan upang magkaroon ng stimulus ay ang pagpasa ng Kongreso ng supplemental budget o budget na hiwalay sa national budget.

 

Hindi bale nang lumaki nang bahagya ang ating fiscal deficit basta madagdagan ang mga pondo para sa imprastraktura at mga serbisyong pakikinabangan ng mahihirap. Kapag ginawa ito ng gobyerno, sisigla ang ekonomiya at magkakaroon ng trabaho ang mga tao. Kailangang gawin ito ng pamahalaan dahil bantulot ang pribadong sektor na maglabas ng pera. Gobyerno ang dapat magsimula ng economic activity.



Kailangan natin ng revenue measures

 

Pero paano tayo gagastos kung wala namang pera ang pamahalaan? Dito papasok ang enforcement activities. Kailangang paigtingin ng Bureau of Internal Revenue ang paghabol sa mga nandaraya ng buwis at ng Customs ang paghuli sa mga smuggler. Aminado kasi si BIR Commissioner Sixto Esquivias na sa panahon ng krisis, mas malaki ang posibilidad na mandaya sa buwis ang mga negosyante.

 

Subalit kailangan pa ring ipasa ng Kongreso ang ilang batas na magdadagdag sa pondo ng pamahalaan. Sang-ayon ako sa batas na magtataas sa buwis ng mga sigarilyo at alak. Tutal, hindi naman natin hinihikayat ang mga mamamayan na magbisyo kaya hindi masama kung papatawan ng mas maraming buwis ang mga nasabing “sin products.” Sang-ayon din ako sa pag-alis ng mga tax holidays na binibigay sa mga mamumuhunan tutal dadayo naman ang mga yan sa Pilipinas kahit wala ang mga nasabing pribilehiyo dahil nandito ang kanilang market. Lahat ng mga ito ay isinusulong Finance Department subalit tinutulugan lang ng Kongreso. Magkano kaya ang lobby money na pinakawalan ng mga tobacco firms, alcohol producers, at business chambers?

 

Sa halip na mag-isip ng paraan para makalikom ng pondo ang pamahalaan, inuna pa ng mga tuta ni Gloria ang charter change. Mga pasaway kasi ang mga sipsip na kongresista sa House of Representatives. (Sa kasamaang palad, isa sa mga pumabor sa constituent assembly resolution na ipinasa noong nakaraang lingo ay ang kongresista ng aming distrito. Malamang binigyan siya ng pork barrel na ipambibili niya ng mas marami pang tarpaulins!) Kung mga tulad nila ang kumakatawan sa akin, sobrang ganid at kapal pala ng aking pagmumukha!

 

Dahil sa ating mga misplaced priorities at sa ating patuloy na pagpapanggap, hindi na ako magtataka isang araw magigising tayong nasa recession na ang Pilipinas!

 

 

- Pinoy Reporter

 

 

ONE LINERS

 

 

Sen. Mar Roxas, namigay ng bawang sa Senado upang tutulan ang tinawag niyang “Con Asswang.”

 

O ano masaya ka na? Napansin ka na!

 

House leaders, nanindigang economic provisions lamang ang babaguhin ng constituent assembly

 

Mas maniniwala pa akong virgin pa si Madam Auring

 

Pangulong Arroyo, di pinagkakatiwalaan ng 46% ng mga Filipino ayon sa Pulse Asia

 

Ang lagay e may naniniwala pa pala sa kanya?

 

Raul Gonzales, wala na sa Justice Department

 

Mamimiss ko ang matalas niyang dila

 

Ping Lacson, hindi na tatakbo sa pagkapangulo sa 2010

 

Tapos inalis si Tatang Raul sa DOJ na siyang hahawak sa kasi ni Mancao? Kaduda duda talaga.

 

Jesus Dureza, papalitan ni Gonzales bilang Chief Presidential Legal Counsel

 

Tuluyan nang itinapon ang mamang nagbuko ng cha cha plan ni Gloria sa pamamagitan ng dasal

 

Kaso ng AH1N1, dumarami sa Pilipinas

 

Tamaan sana yung mga nagsusulong ng Con Ass!

 

 

 

                        



EKONOMIYA, NANGANGANIB BUMAGSAK NANG TULUYAN; FISCAL STIMULUS, WA EPEK!

Di na ako masyadong nasorpresa nang iulat ng National Statistical Coordinating Board (NSCB) na lumago lamang ang ekonomiya nang 0.4% noong unang kwarter. Mas mabagal ito kung ihahambing sa 3.9% na paglago na naitala noong Enero hanggang Marso 2008. Subalit kung ikukumpara sa ikaapat na kwarter ng 2008, bumagsak pa ang ekonomiya nang 2.3%, kaya naman mismong ang pinuno ng NSCB ang umaming naganganib nang  masadlak sa recession ang ating bansa.
 

“A big challenge to the economic managers during the remaining month of the second quarter is the fact that the Philippine economy is now teetering into recession as seasonally adjusted GDP sank by 2.3 percent, the lowest for the past 20 years,” ani Romulo Virola, pinuno ng NSCB na nasa ilalim ng National Economic and Development Authority.

Masasabing ang isang bansa ay nasadlak sa recession kung ang ekonomiya nito ay bumaba sa dalawang sunod na kwarter o anim na buwan. Kapag ang datos pang-ekonomiya ay “seasonally-adjusted,” inalis na rito ang mga aspetong pana-panahon lamang kung dumating.

 

Dagdag pa ni Virola, nakasama sa ekonomiya ang pandaigdigang crisis pampinansyal na nagpahina sa manufacturing at pagnenegosyo. Nakatulong naman daw sa pagpapanatili ng paglago ang agrikultura, transportasyon, pagmimina, at service sector.

 

 

Stimulus? What stimulus?

 

 

Ayon naman sa ilang research groups, patunay lamang ito na hindi naging mabisa ang “fiscal stimulus” na ipinagmamalaki ng administrasyon. Katunayan, napakaliit lamang ng paglago ng public spending o paggastos ng gobyerno noong unang kwarter, taliwas sa economic pump-priming na dinadalit-dalit ng ating mga opisyal.

 

“The fiscal stimulus only modestly helped support growth in the first quarter as government consumption expanded by about 3.8% while public construction actually dipped by 4.4%,” sabi ng GlobalSource sa isang research note noong nakaraang buwan.

 

Dismayado naman ang Development Bank of Singapore (DBS) sa paghina ng ekonomiya na hinila pababa ng mahinang consumption o paggasta. Taliwas ito sa inaasahan ng DBS na exports o yung mga produktong iniluluwas sa ibang bansa ang magpapababa sa ating ekonomiya.

 

“Disappointing is how we would describe the [Philippines’] first-quarter GDP report…The breakdown of the data showed an economy weighed down not so much by weak exports, as we thought it would, but by extremely weak consumer spending,” sabi nito sa isang pag-aaral.

 

“Other aspects of domestic demand were also weak, underscoring the inefficacy of public stimulus spending.”

 

Nangamba naman ang Finance Department sa epekto ng paghina ng ekonomiya sa pananalapi ng pamahalaan.

 

“For every 1% reduction in growth, the government loses P12 billion worth of revenues,” sabi ni Finance Undersecretary Gil S. Beltran nang kapanayamin namin siya sa kanyang opisina sa Bangko Sentral ng Pilipinas complex sa Roxas Boulevard.


 

Pekeng stimulus ang yumari sa ating ekonomiya

 

Bakit hindi pa aminin ng pamahalaan na wala tayong konkretong stimulus package? Ilan beses nang sinabi ng mga ekonomista gaya ni Benjamin E. Diokno at Solita “Winnie” C. Monsod na recycled lamang o wala namang bago sa tinatawag na “Economic Resiliency Plan” ng pamahalaan. Ang nasabing plano, ay binubuo ng mga gastusin na nasa 2009 budget kaya hindi ito matatawag na stimulus. Mayroon naman tayong budget kahit hindi pa pumuputok itong economic crisis di ba?

 

Maaaring sabihin ng iba na ang “budget is the best form of a stimulus.” Tama nga naman. Kapag may pera, may gagastusin ang pamahalaan. Kapag gumastos, dadaloy ang pera sa merkado at sisigla ang ekonomiya. Subalit iba nag panahon ngayon. Kailangan natin ng mga kakaibang hakbang para labanan ang epekto ng krisis. Hindi tayo maaaring umasa sa mga dati nating gawi noong wala pang credit crunch.

 

Naniniwala ako kay Monsod nang sinabi niya na ang stimulus ay “injection,” mga gastusin na hindi karaniwang pinopondohan ng pamahalaan ngunit kailangang suportahan nang dahil sa krisis. Tingin ko isa sa paraan upang magkaroon ng stimulus ay ang pagpasa ng Kongreso ng supplemental budget o budget na hiwalay sa national budget.

 

Hindi bale nang lumaki nang bahagya ang ating fiscal deficit basta madagdagan ang mga pondo para sa imprastraktura at mga serbisyong pakikinabangan ng mahihirap. Kapag ginawa ito ng gobyerno, sisigla ang ekonomiya at magkakaroon ng trabaho ang mga tao. Kailangang gawin ito ng pamahalaan dahil bantulot ang pribadong sektor na maglabas ng pera. Gobyerno ang dapat magsimula ng economic activity.



Kailangan natin ng revenue measures

 

Pero paano tayo gagastos kung wala namang pera ang pamahalaan? Dito papasok ang enforcement activities. Kailangang paigtingin ng Bureau of Internal Revenue ang paghabol sa mga nandaraya ng buwis at ng Customs ang paghuli sa mga smuggler. Aminado kasi si BIR Commissioner Sixto Esquivias na sa panahon ng krisis, mas malaki ang posibilidad na mandaya sa buwis ang mga negosyante.

 

Subalit kailangan pa ring ipasa ng Kongreso ang ilang batas na magdadagdag sa pondo ng pamahalaan. Sang-ayon ako sa batas na magtataas sa buwis ng mga sigarilyo at alak. Tutal, hindi naman natin hinihikayat ang mga mamamayan na magbisyo kaya hindi masama kung papatawan ng mas maraming buwis ang mga nasabing “sin products.” Sang-ayon din ako sa pag-alis ng mga tax holidays na binibigay sa mga mamumuhunan tutal dadayo naman ang mga yan sa Pilipinas kahit wala ang mga nasabing pribilehiyo dahil nandito ang kanilang market. Lahat ng mga ito ay isinusulong Finance Department subalit tinutulugan lang ng Kongreso. Magkano kaya ang lobby money na pinakawalan ng mga tobacco firms, alcohol producers, at business chambers?

 

Sa halip na mag-isip ng paraan para makalikom ng pondo ang pamahalaan, inuna pa ng mga tuta ni Gloria ang charter change. Mga pasaway kasi ang mga sipsip na kongresista sa House of Representatives. (Sa kasamaang palad, isa sa mga pumabor sa constituent assembly resolution na ipinasa noong nakaraang lingo ay ang kongresista ng aming distrito. Malamang binigyan siya ng pork barrel na ipambibili niya ng mas marami pang tarpaulins!) Kung mga tulad nila ang kumakatawan sa akin, sobrang ganid at kapal pala ng aking pagmumukha!

 

Dahil sa ating mga misplaced priorities at sa ating patuloy na pagpapanggap, hindi na ako magtataka isang araw magigising tayong nasa recession na ang Pilipinas!

 

 

- Pinoy Reporter

 

 

ONE LINERS

 

Sen. Mar Roxas, namigay ng bawang sa Senado upang tutulan ang tinawag niyang “Con Asswang.”

 

O ano masaya ka na? Napansin ka na!

 

House leaders, nanindigang economic provisions lamang ang babaguhin ng constituent assembly

 

Mas maniniwala pa akong virgin pa si Madam Auring

 

Pangulong Arroyo, di pinagkakatiwalaan ng 46% ng mga Filipino ayon sa Pulse Asia

 

Ang lagay e may naniniwala pa pala sa kanya?

 

Raul Gonzales, wala na sa Justice Department

 

Mamimiss ko ang matalas niyang dila

 

Ping Lacson, hindi na tatakbo sa pagkapangulo sa 2010

 

Tapos inalis si Tatang Raul sa DOJ na siyang hahawak sa kasi ni Mancao? Kaduda duda talaga.

 

Jesus Dureza, papalitan ni Gonzales bilang Chief Presidential Legal Counsel

 

Tuluyan nang itinapon ang mamang nagbuko ng cha cha plan ni Gloria sa pamamagitan ng dasal

 

Kaso ng AH1N1, dumarami sa Pilipinas

 

Tamaan sana yung mga nagsusulong ng Con Ass!


May. 20th, 2009

PAGPAPAHIRAM NG MGA BANGKO NOONG MARSO, HUMINA AYON SA BSP

Bumagal ang paglago ng pagpapahiram ng mga bangko noong nakaraang Marso ayon sa Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP), patunay na may epekto rin ang krisis pampinansyal sa financial sector ng Pilipinas.


Sa isang press statement, sinabi ng BSP na umangat nang 18.9% ang pautang ng mga bangkong komersyal  noong Marso subalit mas mabagal ito kumpara sa 22.5% na naitala noong Pebrero.


Kung isasama ang reverse purchase agreements, ang halagang ipinahiram ng mga bangko noong Marso ay P2.19 trillion, mas mataas ng bahagya sa P2.15 trillion noong Pebrero at P2.10 trillion noong Enero. Ang reverse purchase agreement ay ang pagbili ng mga securities kalakip ang kasunduang ibebenta ito sa mas mataas na halaga sa hinaharap.


Dahil sa production activities


Ayon sa datos ng BSP, ang mga pautang para sa produksyon o production activities ang nagtala ng pinakamalaking paglago na umabot sa 16,8% subalit mas mababa sa 20% noong Pebrero. Ito ay nahati sa mga sumusunod: agrikultura, pangangaso at puhunang pangkagubatan (70.1%); real estate, renting at serbisyong pangkalakalan (41.1%); elektrisidad tubig at gas (31.3%); sektor pampinansyal (16.4 percent); serbisyong sosyal at personal (41.9%); at transportasyon, komunikasyon at storage (20.7%).


Inamin naman ng BSP na bumaba ang pautang para sa wholesale at retail trade, quarrying, at manufacturing.


Ang mga pautang na inilaan para sa paggastos o consumption ay lumago nang 9% sa Marso subalit mas matamlay ito kumpara sa 15.2% noong Pebrero.
Bumagal din ang paglago ng mga credit card at auto loan receivables o yung mga pautang mula sa paggamit ng credit card at mga sasakyan.


Bumagsak naman nang 17% ang iba pang uri ng pautang noong Marso, paglagpak na mas matindi kumpara sa 7.2% na pagbaba na naitala noong Pebrero.


Malakas pa rin?


Ngunit para kay BSP Governor Amando M. Tetangco, Jr. nananatiling malakas ang bank lending sa kabila ng krisis sa pandaigdigang ekonomiya.


“Bank lending growth remained broadly stable despite the ongoing global economic slowdown resulting from the financial crisis,” sabi niya.


Money supply, lumago


Ngunit sa kabila ng paghina ng bank lending, ang perang nasa maerkado ay lumago, isang datos na para sa akin ay tanda ng malaking kabalintunaan.  


Ayon sa BSP, ang M3 o money supply ay umabot nang P3.53 trilyon noong Marso, mataas nang 15.6% kumpara noong Marso 2008.
Mas mataas din ang paglago na ito kumpara sa 14.6% noong Pebrero.


Ang paglago daw ng puhunan ng BSP sa ibang bansa ang isa sa mga salik na nagpaangat sa supply ng pera.


"The steady rise in net foreign assets continued to drive  the expansion in domestic liquidity," sabi ng BSP.


Tumaas raw ang net foreign assets at umabot sa P2.11 trilyon mula P1.74 trilyon noong nakaraang taon. Kabilang sa net foreign assets ang mga kita mula sa foreign exchange na nagmumula sa remittance at portfolio investments o pamumuhunan ng mga negosyante.


Ang pautang ng BSP na iginawad sa pribadong sektor ay umabot sa P2.44  trilyon mula P2.07 trilyon samantalang ang pautang na ibinigay sa mga sangay ng gobyerno ay nagkalahaga nang P1.24 trillion mula P1.10 trilyon. Ang mga nasabing pautang ay umangat dahil daw sa mga perang pinahiram sa mga lokal na pamahalaan. Ang pautang ay dumadagdag sa supply ng pera dahil kapag lumabas ang salapi mula sa nagpahiram nito, magagastos na ito at magiging bahagi ng ekonomiya.


Subalit ayon kay Tetangco, ang pagdami ng supply ng pera noong Marso ay hindi magdudulot ng pagtaas ng presyo ng mga bilihin o inflation. Dagdag pa ng BSP Governor, ang sapat na supply ng pera ay nakatulong sa pagpapanatili ng pag-angat ng ekonomiya dahil pinananatili nitong buhay ang pamumuhunan, na lumilikha ng mga trabaho.


"The expansion in liquidity growth has not interrupted the downtrend in inflation; in fact, ample liquidity has provided fundamental support to the economy's growth requirements amidst difficult global economic,” sabi ni Tetangco.


Sapat na supply ng pera, dapat panatilihin


Interesante ang mga datos ng BSP na ipinamahagi sa amin noong unang linggo ng Mayo.
Lumalabas na bagama’t sapat ang supply ng pera sa merkado, humina ang pagpapahiram ng mga bangko at makikita ito sa mas mababang growth rate ng bank lending. Hindi naman masisisi ang mga bangko pati na rin ang investors kung nanaisin nilang ipagpaliban muna ang kanilang expansion plans dahil sa economic crunch. Subalit tulad ng alam nating lahat, dapat lang na manatiling dumadaloy ang kalakalan para manatili ang paglago ng ekonomiya at ang mga hanapbuhay. Kailangan ito sa panahong hindi tayo nakasisiguro kung paano gagalaw ang merkado.


Siguro panahon na para mag-isip ang pamahalaan ng mga paraan para maengganyo ang mga bangkong magpahiram ng pera. Oo nga’t hindi nila mapipilit ang mga bangkong magpautang at pawang “moral suasion” lamang ang maaari nilang gawin. Subalit kailangan natin ng mas agresibong mga hakbang para mapanatili ang pagdaloy ng economic activity.


Sa monetary aspect, mahirap itong gawin dahil mahirap tantyahin kung ano ang gagawin ng mga investor kapag binigyan mo sila ng pera. Maaaring itago lang ito ng mga negosyante sa bangko at ilabas na lamang kung tapos na ang financial crisis. Kung ganito ang mangyayari, hindi matutupad ang hangaring palaguin ang ekonomiya at panatilihin ang mga trabaho. Maging ang ilang eksperto ay naniniwalang hindi sapat ang paglagay ng pera sa merkado upang solusyonan ang matamlay na  ekonomiya.


Kailangan talaga natin ng TUNAY na fiscal stimulus


Dito papasok ang fiscal na aspeto.
Kung bantulot ang pribadong sektor at mga negosyante na maglabas ng pera, dapat ang gobyerno ang magsimula nito. At mangyayari yun kung bibilisan nito ang paggastos sa mga mahalagang proyektong pang-imprastraktura at mga serbosyong pangmahirap. Makatutulong ito hindi lang sa mga nangangailangan ng trabaho at serbisyo kundi pati sa ekonomiya dahil ang perang ilalabas ng pamahalaan ay didiretso sa merkado. Sa kasamaang palad, WALA TAYONG FISCAL STIMULUS. Ang P330 bilyon na economic resiliency plan na ipinagyayabang ng pamahalaan ay mga lumang gastusin lamang na dati nang pinopondohan ng budget at mga batas kaya HINDI ITO MAITUTURING NA STIMULUS PLAN.   


Kailangang maging mas malikhain pa ang pamahalaan para labanan ang epekto ng sakit ng ulo na iniinda ngayon ng mundo.

 

- Pinoy Reporter

 

ONE LINERS

Charter change, buhay pa raw sa kabila ng pag-atras ng ponente nitong si Rep. Luis Villafuerte


Good take Luis…Good take!


Umano’y sex video ni Katrina Halili at Hayden Kho, kumakalat na!


Siya man yung nasa video o hindi, siguradong wala nang career si Katrina


Senado, ipinagpaliban sa Huwebes ang pagdedesisyon kung may basehan ang reklamo laban kay
Sen. Manuel Villar!


Pwede pang mag-gapangan


Whistle blower sa umano’y katiwalian sa paggamit ng Balikatan Funds, iniimbestigahan!


Natural lang yan e binangga niya ang military officials na love ni Gloria…Kailangan pa bang i-memorize yan?


Dating Presidential Chief of Staff Mike Defensor, itutuloy ang perjury case laban kay NBN-ZTE deal
witness Jun Lozada dahil sa umano’y mga  kasinungalingang nilahad nito


Sabi nga nila, ang sinumang umutot ang unang magsasabing may umutot…at alam yan ni Mike, ang taong nagsabing HINDI TUNAY ang Garci tapes.


Mike Defensor, hindi raw nagsinungaling sa issue ng NBN-ZTE


Siguro naman BOBO lang ang maniniwala sa sinabi niyang “That was her (Gloria Arroyo) voice but she was not the one doing the talking [in the Hello Garci tapes].”

 

May. 18th, 2009

OPERASYON NG MGA SANGLAAN, HINIGPITAN NG BSP

Maraming tao ang bantulot makipagtransaksyon sa mga bangko. Maaaring kulang sila sa pag-unawa ng mga prosesong sinusunod ng mga nasabing institusyong pampinansyal. Pwede ring wala silang tiyaga sa mga teknikal na mga aspeto ng mga bangko o kaya nama’y hindi nila napahahalagahan ang papel ng mga ito sa pagdaloy ng  pera sa merkado.

 
Kaya naman sa panahon ng kagipitan, ang mga taong ito ay tumatakbo sa mga sanglaan o pawnshops. Mas madali kasi at mabilis ang proseso ng mga sanglaan. Dadalhin lamang nila ang mga colateral nila – alahas, cellphone at iba pang bagay na may halaga – at matapos suriin ang mga halaga ng mga ito, maaari na silang makakuha ng pautang. 

 
Ayon sa Bangko Sentral ng Pilipinas, ang mga nais magnegosyo ng sanglaan ay dapat magsumite ng mga sumusunod:
 

-          Bio data na may passport size na larawan ng branch manager at mga empleyado

-          Patunay ng isang bangko na ang kapital ng itatayong sanglaan ay P10,000 pataas

-          Notaryo na pinirmahan ng mga opisyal o may-ari ng sanglaan

-          Dahilan kung bakit itatatag ang sanglaan

-          Tunay na kopya ng resolusyon ng kumpanya na ngpapahintulot sa pagtatatag ng isa pang sangay o branch ng sanglaan

-          Tunay na kopya ng dokumentong nagsasaad ng halaga na iniukol ng main branch sa itatayong branch

-          Kopya ng Certificate of Registration of Business Name

-          Kopya ng pawn ticket at signage

-          Sketch ng lugar na pagtatayuan ng sanglaan

-          Mga kopya ng financial statements

-          Acknowledgement of Registration mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas (BSP)
 

Mga “fly-by-night pawnshops,” maaaring magkalat dahil sa krisis

 
Dahil napatunayan na magandang negosyo ang pagtatayo ng sanglaan, marahil dahil na rin sa tindi ng kahirapan sa Pilipinas, dumaming parang kabute ang mga sanglaan sa Pilipinas na nagsisilbing source ng finances o pera ng mga karaniwang tao. Hindi maiiwasan ang pagsulpot ng mga “fly by night” na pawnshops, o yung mga sanglaan na wala namang sapat na kakayahang manatili sa merkado subalit itinayo pa rin upang pagkakitaan ang ating mga kababayan. Lalong malaki ang posibilidad na kumita ang mga sanglaang ganito dahil na rin sa paglala ng pandaigdigang krisis pang-ekonomiya.

 
BSP, umaksyon!

 
Ito ang nagtulak sa Bangko Central ng Pilipinas (BSP) para higpitan ang operasyon ng mga sanglaan. Sa isang press statement, sinabi ng BSP na Inaprubahan ng BSP Monetary Board noong Abril 30 ang mga karagdagang rekisitos para magtatayo ng mga sanglaan. Ang mga nasabing alituntunin ang siyang papalit sa Presidencial Decree no. 114 o ang Pawnshop Regulation Act of 1973.

 
Batay sa mga bagong rekisitos, kailangang patunayan ng mga nais magtayo ng sanglaan na ang kanyang kapital ay P100,000 o higit pa. Inamin ng BSP na hindi sapat ang P10,000 capital requirement upang mapigilan ang pagkalat ng mga marupok na sanglaan.

 
“The existing statutory capital of P100,000 has become too small and it is susceptible to the proliferation of “fly-by-night” operators,” sabi ng BSP.

 
“The new rules are designed to enhance consumer protection and foster confidence in the pawnshop industry by the pawning public,” dagdag pa nito.  


Oobligahin na rin ng BSP ang mga may-ari ng sanglaan na siguruhin na ang kanilang negosyo ay di pinatatakbo ng mga taong di kanais-nais na rekord. Sasabihin naman ng mga magsasangla ang nais nilang paraan kung paano sila aabisuhin  hinggil sa pagkaremata ng kanilang mga ari-arian. Maaari silang sabihan gamit ang sulat, e-mail o kaya nama’y text message.



Dapat ding ilagay ng mga may-ari ng sanglaan ang Acknowledgement of Registration or Authority to Operate na kaloob ng BSP, ang business hours ng sanglaan, ang kanilang interest rate at iba pang sinisingil sa kanilang mga establisimyento. Ito ay upang maging malinaw sa publiko ang kanilang operasyon at upang maiwasan ang panlilinlang.


Mainam na hakbang


Bagama’t obligasyon ng pamahalaan na gawing madali ang pagnenegosyo sa bansa upang mahikayat ang mga mamumuhunan, dapat ding protektahan ang publiko laban sa mga mapagsamantala. Tama ang hakbang na ito ng BSP dahil makatutulong ito para ingatan ang kapakanan ng publiko lalo na ang maralita na handing isakripisyo ang kanilang mga gamit para tustusan ang kanilang pangangailangan. Kawawa naman ang mga mahihirap dahil sila na nga ang pinakaapektado ng economic slowdown, baka mabiktima pa ng mga mandarambong. Dapat lamang siguruhin ng BSP na mauunawaan ng publiko at ng mga pawnshop owners ang bagong direktiba na ito upang makamit ang mga hangarin nito.


- Pinoy Reporter


ONE LINERS

 

ABS-CBN anchor Korina Sanchez at Sen. Mar Roxas, malapit nang ikasal

Hindi ka pa rin mananalo, Mama’s Boy!


Sen. Manuel Villar, ayaw pa rin humarap sa imbestigasyon ng Senate Committee of the Whole hinggil sa double insertion issue

Kung ngayon pa lang duwag ka na, paano ka seseryosohin bilang presidential candidate?


Rep. Nikki Teodoro, ipinagtanggol ang asawang si Defense Sec. Gilbert Teodoro hinggil sa info ad nito na umano’y maagang pangangampanya

Hay…next clown please.


“Probe” host at veteran journalist Cheche Lazaro, idinemanda ng GSIS official dahil sa umano’y wiretapping

Sabihin nyo nga, may seryoso bang tao o bagay na matatagpuan sa GSIS?


Noodles na ibinibigay sa public schools, overpriced!

Hindi na ako magtataka kung pati sinulid, pag-iinteresan ng mga kurakot!

 

 

 

Apr. 19th, 2009

GOBYERNO, AMINADONG BABAGAL ANG PAGLAGO NG EKONOMIYA SA TAONG ITO; DEFICIT, LALO PANG LALAKI

Sa ikaapat na pagkakataon sa taong ito, ibinaba ng pamahalaan ang economic growth forecast nito para sa 2009 dahil na rin sa patuloy na hagupit ng pandaigdigang krisis pang-ekonomiya.

 
Sa isang pulong noong Huwebes ng Development Budget Coordination Committee (DBCC) - ang grupong naglalatag ng mga economic targets ng bansa – napagpasyahan ng mga economic managers na babaan ang opisyal na growth forecast para sa taong ito sa 3.1% to 4.1% mula sa 3.7% to 4.4%.

 
Apektado ang ekonomiya

 
Ayon kay Dennis M. Arroyo, National Economic and Development Authority Director for Planning and Policy Staff, kailangang baguhin ang growth target dahil sa inaasahang pagbagsak ng exports o mga produktong iniluluwas sa ibang bansa, pagbaba ng kita mula sa imports o mga produktong inaangkat mula sa ibang bansa, paghina ng manufacturing, at ang mahinang daloy ng remittances mula sa mga Filipinong nagtatrabaho sa ibang bansa.

 
“There are various reasons [for the slower growth]. We have the global situation. The projections for exports and imports are lower and the decline in manufacturing, the flat growth if OFW remittances,” aniya sa ipress conference matapos ang pulong sa Manila Golf Club sa Makati.   

 
Economic targets, iniba matapos lamang ang dalawang buwan!

 
Sa sobrang tindi ng hagupit ng krisis pang-ekonomiya sa daigdig, napilitan ang pamahalaan na baguhin ang targets na nailatag nito noon lamang Pebrero.

 
Sabi ni Budget Usec. Laura B. Pascua, maaari pa raw mabago muli ang mga economic targets depende sa revenue performance o kita ng pamahalaan at mga susunod na kaganapan sa ekonomiya ng daigdig.

 
“We will monitor the external developments and we will wait until we have a clearer picture of our revenue performance,” aniya.

 
Ang orihinal na economic growth forecast para sa 2009 ay 6.1% to 7.1% subalit binago ito at ginawang 3.7% to 4.7% at binawasan nang bahagya patungong 3.7%-4.4% bago naging 3.1% to 4.1%.

 
Bagama’t ibinaba na ng DBCC ang growth target, mas mataas pa rin ito kung ikukumpara sa pagtataya ng mga multilateral lenders gaya ng Asian Development Bank (2.5%), World Bank (1.9%), International Monetary Fund (2.25%), at ng mga credit rating agencies na Fitch Ratngs at Moody’s Investors Service (parehong may pagtataya na 2%), at Standard % Poor’s (2.2 – 2.7%).

 
Deficit, lalaki

 
Pati ang deficit ay binago rin ng pamahalaan dahil sa inaasahang pagbaba ng tax collection dala na rin ng mas mabagal at mas mahinang economic activity. Ayon kay Finance Usec. Gil S. Beltran ang deficit para sa 2009 ay aabot sa P199.2 bilyon mula sa dating forecast na P177.2 bilyon noong Pebrero.

 
Iginiit ni Beltran na kailangang pag-ibayuhin ng pamahalaan ang paggastos para lumago ang ekonomiya sa kabila ng pandaigdigang krisis pampinansyal.

 
“We will spend more because it is the best way to ensure confidence in the economy…We expect lower revenues because in times of slowdown, tax collection base and compliance tend to go down,” sabi niya.

 
Popondohan daw ang mas malaking deficit sa pamamagitan ng panghihiram ng pera mula sa domestic sources o mga nagpapautang na mula sa Pilipinas.   

 
Tiwala si Beltran na mauunawaan ng mga pinagkakautangan ng Pilipinas ang bagong deficit dahil mas maliit pa rin ito kumpara sa ibang bansa.

 
Apat na beses na ring binago ng DBCC ang deficit para sa taong ito. Ang orihinal na pagtataya ay P40 bilyon subalit dahil sa paglala ng world economy, itinaas ito sa P102 bilyon. Noong Pebrero ay iniakyat ang target sa P177.2 bilyon hanggang sa inilatag ito sa P199.2 bilyon.

 
Nauna nang sinabi ni Finance Sec. Margarito B. Teves na kailangang lakihan ang déficit kapag ibinaba ang economic growth target.

 
Iba pang economic indicators, binago rin

 
Narito ang iba pang mga targets na napagkasunduang ilatag ng DBCC:

 

-  Domestic borrowings o mga perang uutangin mula sa mga local sources: P463.1 bilyon mula P442 bilyon noong Pebrero.
 

-  Foreign borrowings o perang uutangin sa ibang bansa: P150.4 bilyon (hindi nabago)

 
- Tax collection target ng Bureau of Internal Revenue (BIR): P850.6 bilyon mula P865.57 bilyon noong Pebrero

 
- Tax collection target ng Bureau of Customs: P272.2 bilyon (hindi binago dahil sa inaasahang paglakas ng dolyar laban sa piso. Dolyar ang currency ng buwis na ibinabayad sa Customs kaya ang paglakas ng dolyar ay magdudulot ng mas mataas ang peso equivalent)

 
- Total revenues o kabuuang kita ng pamahalaan para sa 2009: P1.295 trilyon, mula sa P1.30 trilyon noong Pebrero.

 
- Total expenditures o kabuuang gastos ng gobyerno: P1.495 trilyon, mula sa P1.48 trilyon noong Pebrero

 
- Inflation o bilis ng pagtaas ng presyo ng bilihin: 2.5% – 4.5% mula sa 3% to 5%. Ibig sabihin, babagal ang antas ng pagtaas ng presyo ng bilihin.  

 
- Exports: babagsak ng 13% – 15% mula sa naunang pagtataya na babagsak ito ng 6% - 8%

 
- Imports – babagsak ng 12% to 14%, mula sa naunang pagtataya na babagsak ito ng 8% - 10%

 
- Average ng palitan ng piso sa dolyar: P46 – P49 sa isang dolyar, kumpara sa P45 – P48 sa isang dolyar na inilatag noong Pebrero.

 
- Overseas Filipino Workers remittances: $16.4 billion (hindi binago)


- Presyo ng Dubai crude: $45 - $60 kada bariles (hindi binago)

 

 Abangan ang susunod na kabanata

 
Hindi na nakagugulat ang pagbabago ng pamahalaan sa mga economic forecasts nito. Masyadong mataas pa rin ang inaasahan nitong paglago ng ekonomiya sa kabila ng global crisis (Iilan lang ang mga bangko at research firms na naniniwalang aabot sa 3% ang economic growth ng Pilipinas sa taong ito). Hindi ako magtataka kung iibahin na naman ng DBCC ang mga pagtataya nito sa Mayo.

 
Subalit wala nang pagpipilian ang gobyerno kundi ibaba ang growth targets nito. Kailangang maging makatotohanan ang mga goals kung hindi ay niloloko lang natin ang ating mga sarili. Hindi naman masama mangarap subalit dapat alam din natin kung kaya nating abutin ito.

 
Dapat lamang siguruhin ng pamahalaan na makatutulong sa mahihirap at sa mga nawalan ng trabaho ang national budget ng sa gayo’y lumago ang eknomiya habang napangangalagaan an gating mga mamamayan. At kailangan nating ulit-ulitin ang kahalagahan ng pagwaksi ng korupsyon na siyang kumakain sa ating limitadong mga pondo.

 
Itodo rin sana ng Department of Finance ang pagbabantay sa BIR at Customs upang masigurong maabot ng mga ito ang mga tax collection targets upang magkaroon ang gobyerno ng sapat nap era sa imprastraktura at mga programang pang-masa.

 

 - Pinoy Reporter


ONE LINERS


Ted Failon, umalma sa marahas na pagdakip sa kanyang mga hipag, bayaw at mga kasambahay

Kaya pala galit si Korina Sanchez sa mga pulis...

Aubrey Miles, umaming may anak na itinago ng walong taon!

May mga tao talagang handang itatwa ang sariling kadugo dahil sa pera

Sen. Villar, isasalang na sa Ethics Committee ng Senado dahil sa "double insertion" issue

Pagkakataon na ng mga ibang presidentiable para bumira

Red Cross Worker na si Andreas Notter, pinakawalan na

Hanggang hindi pa rin pinupulbos ang mga buhong na Abu Sayyaf, asahang hindi ito ang huling kidnapping crisis sa Mindanao

Charter change, pag-uusapan pa rin sa Kamara

Hanggang hindi pa 11:59 p.m. ng Mayo 13, walang dahilan para mapanatag tayong hindi na pahahabain ng mga kongresista ang termino ni Presidente Arroyo


Previous 20

Advertisement

Customize